Συνολικές προβολές σελίδας

Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Η «καταστροφική πολιτική» της …επάρατης Μέρκελ ! Ή μήπως όχι ;



Ήρθε λοιπόν σήμερα η Μέρκελ στην Ελλάδα και να μια καλή ευκαιρία για να ξεσαλώσουν οι Τσιπροκαμμένοι,οι ναζίδες,οι ΚΚΕδες και λοιποί παρανοϊκοί…. Κανένα πρόβλημα ! Ας βγάλουν λοιπόν τα απωθημένα τους κι’αυτοί και όλη η χλέπα και οι συντεχνίες που τους ακολουθούν και τους πιστεύουν ! Ούτε την ίδια τη Μέρκελ δεν την ενοχλεί....

 Αλλά ας δούμε όμως ποια είναι στην πραγματικότητα αυτή η πολιτική για την οποία έγινε μισητή στην Ελλάδα η Άνγκελα Μέρκελ και η Γερμανία ποια τα αποτελέσματά της, με επιχειρήματα φυσικά και όχι με συνθήματα (όπως συνηθίζουν οι αντιγερμανοί ή αντιμνημονιακοί). Και χωρίς να υπολογίζω και τα όσα πέτυχε μέσα στην ίδια τη Γερμανία την οποία κράτησε όρθια μέσα στη δίνη μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα αυτή να μετατραπεί σε κυρίαρχη δύναμη της ευρωζώνης η οποία κλήθηκε να διαχειρηστεί την κρίση… 

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Να πούμε καταρχήν για όσους το ξεχνούν ότι την οικονομική κρίση δεν τη δημιούργησε η Ευρώπη και η Γερμανία, αλλά δημιουργήθηκε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τις ΗΠΑ των Μπους, Ομπάμα και εξαπλώθηκε γρήγορα και στην Ευρώπη. Η Ελλάδα ως ο πιο αδύναμος κρίκος και ένα ανατολικού τύπου κράτος- αντιπαραγωγικό και γεμάτο στρεβλώσεις- βυθίστηκε πρώτη στην κρίση και ουσιαστικά χρεοκόπησε. Η κρίση δανεισμού επεκτάθηκε γρήγορα σε όλη την ευρωζωνική νότια Ευρώπη (χώρια την Ιρλανδία και την Κύπρο που χτυπήθηκαν λόγω τραπεζικού προβλήματος) κυρίως διότι η Ελλάδα κλόνισε την πίστη των επενδυτών στα Ευρωπαϊκά ομόλογα και έτσι όσοι είχαν λίγο έως πολλοί εκτροχιαστεί δημοσιονομικά χρειάστηκαν με τη σειρά τους λιτότητα, μνημόνια και τρόικα ,αν και εν τέλει από αυτές τις χώρες μόνο η Ελλάδα πτώχευσε. Έτσι η κρίση χρέους και δανεισμού απειλούσε από τη μια στιγμή στην άλλη να γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα της Ευρωζώνης, κάτι που φυσικά θα είχε ολέθριες συνέπειες ειδικά για τις πιο αδύναμες και υπό πτώχευση χώρες. 

 Η κατάσταση ήταν τόσο δύσκολη που φτάσαμε κάποια στιγμή στο σημείο να προεξοφλείται από τους περισσότερους σε Ελλάδα και Ευρώπη όχι μόνο η φυγή της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά και η κατάρρευση όλης της ευρωζώνης και η επιστροφή στα εθνικά νομίσματα ως θέμα χρόνου !!
Και όμως…δύο, τρία χρόνια μετά, και χάρις κυρίως στην «επάρατη» Γερμανική πολιτική, η ευρωζώνη όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά και οι ετοιμόρροπες Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ιταλία ανακάμπτουν φανερά ! Και όλα αυτά με τη χρεοκοπημένη Ελλάδα να παραμένει μέσα στο ευρώ, κάτι που ήταν και επιθυμία της Γερμανίας, αν και αυτό έκανε την προσπάθεια ανάκαμψης της ευρωζώνης πιο δύσκολη. Προσθέστε την σαμποταριστική πολιτική της Ελλάδας που για ένα διάστημα προσπαθούσε να συντηρεί αυτή την άρρωστη κατάσταση για να αναγκάσει την Ε.Ε. να εκδώσει ευρωομόλογα (γιατί αυτή ήταν η επιθυμία Ρωσίας και Κίνας…), συν και τον αστείο, αποτυχημένο πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα που πίεζε συνεχώς προς την αντίθετη κατεύθυνση…
 Παρόλα αυτά βλέπουμε ότι μόλις έφτασε και η ώρα να κάνει και η βαριά άρρωστη Ελλάδα πρωτογενές πλεόνασμα και πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών και να βγει, έστω και πειραματικά, στις αγορές ! Είναι οπωσδήποτε δείγματα επικείμενης σταθεροποίησης και εξόδου από την κρίση(αν και όχι απαραίτητα ανάκαμψης…) και οριστική αποφυγή του περιβόητου grexit !

Εν ολίγοις η Γερμανία ως ηγέτης πλέον της ευρωζώνης παρέλαβε (και δεν δημιούργησε η ίδια όπως λένε οι εν Ελλάδι προπαγανδιστές) 5 χώρες υπό χρεοκοπία και μία ουσιαστικά χρεοκοπημένη (Ελλάδα) και παρόλα αυτά κατάφερε να διατηρήσει την Ευρωζώνη ζωντανή και χωρίς να φύγει καμία χώρα από αυτήν ! Επίτευγμα που πραγματικά θα έπρεπε να διδάσκεται σε οικονομικά πανεπιστήμια !
 Τι έκαναν και το κατάφεραν ; Όχι τίποτα φοβερό. Απλά πεισματική επιμονή σε γενικά φιλελεύθερες συνταγές όπως δημοσιονομική πειθαρχία και προσαρμογή, σκληρό νόμισμα, μεταρρυθμίσεις και από την άλλη όχι σε δανεισμό με «αέρα» και σε ευρωομόλογα. Μέρκελ και Σοϊμπλε (μαζί και με Σαρκοζί πριν φύγει) πήγαν λοιπόν κόντρα στο ρεύμα, στις πανταχόθεν πιέσεις και στις εύκολες και πιο δημοφιλείς συνταγές δικαιώθηκαν απόλυτα ! Αυτή είναι η περιβόητη συνταγή λιτότητας της «άκαρδης Γερμανίας», του «τέταρτου ράιχ» κλπ.- και αυτό είναι «το κακό που έκανε στην Ευρώπη»- πάνω στην οποία φτιάχτηκαν στη χώρα μας ακόμα και πολιτικές καριέρες και κόμματα !

Ακόμα και σήμερα ακούμε από τους δημαγωγούς για τις περιβόητες άλλες συνταγές που θα ανατρέψουν την πολιτική Μέρκελ. Ενδεικτικό της χρεοκοπίας αυτών των απόψεων είναι ότι ο Γάλλος Ολάντ βγήκε πρόεδρος με μια τέτοια «σημαία» αλλά γρήγορα υποτάχθηκε στη Γερμανική συνταγή, καθώς αποδείχθηκε ότι τελικά δεν είχε τίποτα διαφορετικό να προτείνει. Επίσης ο νέος Ιταλός πρωθυπουργός Ρέντζι μη έχοντας και αυτός αντιπρόταση κατέληξε ότι αυτή η άλλη πολιτική πρέπει να είναι η επαναφορά του δημοσιονομικού εκτροχιασμού και του υπερδανεισμού…δηλαδή ακριβώς η συνταγή που έφερε τις κρίσεις και τις χρεοκοπίες !!!

TO ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Σε ότι αφορά την Ελλάδα η γνώμη μου είναι, όπως και πολλών άλλων, ότι θα μπορούσε να έρθει σταθεροποίηση αλλά και ανάκαμψη σαφώς πιο γρήγορα χωρίς να χρειαστεί να μπούμε σε τόσο βαθύ τέλμα επί 4 χρόνια και να γονατίσει τόσο πολύ ο Ελληνικός λαός. Σε αυτό θα πρέπει οι αντιγερμανοί να αναζητήσουν ευθύνες κατά πρώτον στις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά που προσπαθούν λυσσαλέα η Ελλάδα και η οικονομία της να μεταρρυθμιστεί και να εξορθολογιστεί όσο το δυνατόν λιγότερο και κατά δεύτερον στην τρόικα που στην πραγματικότητα ακολουθεί την πολιτική των δικών μας, χωρίς να επιβάλλεται όσο πρέπει για ριζικές αλλαγές και όπως προέβλεπε στην πραγματικότητα και το αρχικό μνημόνιο .
 Είναι προφανές ότι για την πολιτική των χαρατσιών, της υπερφορολόγησης και του κοψίματος μισθών και συντάξεων, αντί των διαρθρωτικών αλλαγών, δεν φταίει καμία Γερμανία και καμία Μέρκελ, αλλά βασικά οι Έλληνες κυβερνόντες. Άλλωστε ακόμη και σε ότι αφορά τις ευθύνες της τρόικας, από τους τρεις ανθρώπους της μόνο ο ένας ανήκει στην Ε.Ε. (τουλάχιστον σε εκείνο το κομμάτι της που θα μπορούσε να επηρεάσει κάπως η Γερμανία) και ούτε είναι δουλειά της Μέρκελ να γράφει μνημόνια και να νομοθετεί στην Ελλάδα. Ή μήπως δεν είναι έτσι ;
Aν δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε και το παραμικρό σωστό βήμα για τη χώρα μας και τα περιμένουμε όλα από τη Μέρκελ και την κάθε Μέρκελ, τότε να το κλείσουμε το μαγαζί ! 

Σε τι λοιπόν φταίει η Γερμανία, η Μέρκελ και ο Σοϊμπλε  για το πρόβλημά μας και που οφείλεται αυτή η υστερία ; Πρώτον η Γερμανία είναι πολύ χρήσιμη για να απαλλαγούν των ευθυνών τους οι Έλληνες πολιτικοί σε ότι αφορά τη φτώχεια που έχουν επιφέρει σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού και γι’αυτό τους είναι πολύ βολικό να ρίξουν εκεί την ευθύνη. Και δεύτερον επιτρέψτε μου να πω και κάτι που απορρέει από το μότο των Τσιπροκαμμένων και λοιπόν πως «απορρίπτουν αυτή τη λεγόμενη «Γερμανική Ευρώπη».
Αυτό το κάνουν γιατί αυτοί οι φασίστες (κόκκινοι και μαύροι) προτιμούν μια Ρώσικη Ευρώπη με φτώχεια, πολιτικούς κρατουμένους, δολοφονίες δημοσιογράφων, εισβολές σε γειτονικές χώρες κλπ. και όχι μια δημοκρατική Ευρώπη, με τα όποια ελαττώματά της ! Αυτό είναι  το γνωστό φαιοκόκκινο μέτωπο ( κυρίως άκρας δεξιάς και άκρας αριστεράς) που θέλει την Ελλάδα και όλη την Ευρώπη αποικία της φασιστικής Ρωσίας στα πλαίσια της προσπάθειας της τελευταίας για παγκόσμια κυριαρχία.
Δεν μου κάνει καμία έκπληξη λοιπόν…ο καθένας στο στοιχείο του,αφού  ως γνωστόν οι φασίστες πάντα τον μυρίζονται το φασισμό και υποτάσσονται σ'αυτόν  !

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης : H άγνωστη πλευρά του μύθου…



(ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ  ΣΤΑ ΜΜΕ !)

Αρχικά να ξεκαθαρίσω πως όταν εμπνεύστηκα την ιδέα να γράψω ένα τόσο τολμηρό άρθρο (με την ευκαιρία της πρόσφατης 25ης Μαρτίου με την οποία ασχολούμαι τώρα) ήξερα καλά ότι θα πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός σε ότι γράψω και στο πως θα το χειριστώ, γιατί διαφορετικά θα είναι σαν να συγκρούομαι με ένα ολόκληρο έθνος που επί σχεδόν 200 χρόνια διδάσκεται τελείως διαφορετικά πράγματα !

Τολμώ όμως να το γράψω όμως για τον εξής λόγο: διότι διαπιστώνω μετά λύπης μου ότι ακόμη και σήμερα όποιος επιχειρεί σε τέτοιου είδους θέματα να ψελλίσει την παραμικρή αλήθεια, που συγκρούεται με τους εκάστοτε εθνικούς μύθους που μαθαίνουν στο λαό το σχολείο και η πολιτική ελίτ, αυτόματα αντιμετωπίζεται -από ίσως την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού- ως ανθέλληνας ,προδότης, πράκτορας,νεοταξίτης που θέλει να…αποδομήσει την εθνική μας ταυτότητα κλπ.,κλπ. Φανταστείτε μόνο ότι μόλις προχθές ο συγγραφέας Νίκος Δήμου απειλήθηκε από έναν καθηγητή πανεπιστημίου, ονόματι Ευρυπίδης Μπίλλης, πως θα πρέπει να συλληφθεί επειδή διαφωνούσε με όσα «ανθελληνικά» έγραψε !!                        

Αυτό είναι λοιπόν το αρχικό μας κίνητρο και επειδή βέβαια είμαστε «ΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ»και δεν διστάζουμε να χτυπάμε «γροθιά στο μαχαίρι», καθώς μας ενδιαφέρει μόνο η ψυχρή και αντικειμενική αλήθεια (και στα εθνικά θέματα), επιλέγουμε συνειδητά  τελείως κόντρα στο ρεύμα να  ψάξουμε και την κακή πλευρά του μεγαλύτερου σύγχρονου Έλληνα ήρωα ή μύθου (σύμφωνα τουλάχιστον με όσα μας έχουν διδάξει μέχρι τώρα)  και αυτό όχι από απλή αντίδραση, αλλά με βάση ντοκουμέντα από αδιάψευστες πηγές της εποχής. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ! 

Επειδή μάλιστα θέλω να είμαι ακριβοδίκαιος και να προλάβω αφοριστικά σχόλια αναγνωστών, δηλώνω ειλικρινά ότι σε καμία περίπτωση δεν παραγνωρίζω τη συμβολή του Θ.Κολοκοτρώνη ως αρχιστράτηγου στην επανάσταση και στη δημιουργία του νέου Ελληνικού κράτους και ούτε μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο από στοιχειωδώς γνώστες της ιστορίας. Ούτε φυσικά έχω πρόθεση να απαξιώσω και όλη την επανάσταση,αφού χάρις σε αυτή την ιδέα γίναμε η πρώτη νέα Βαλκανική χώρα που προέκυψε μέσα από μια αυτοκρατορία   

Από την άλλη όμως θέλουμε και να καταδείξουμε  και τις υπερβολές, τις αγιοποιήσεις και την ιδεολογική και εθνοκεντρική εξάρτηση αυτής της εκδοχής της Ελληνικής ιστορίας που διδασκόμαστε την οποία πολλοί θεωρούν «ευαγγέλιο». Επιπλέον όχι μόνο πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι και οι αγωνιστές του 21’ήταν άνθρωποι της εποχής τους με ελαττώματα και παρελθόν, αλλά κυρίως μια άλλη ωμή αλήθεια. Ότι δηλαδή στην επανάσταση  του 21’πρωτοστάτησαν σε μεγάλο βαθμό τα χειρότερα κοινωνικά στοιχεία των προγόνων μας, όπως ήταν οι κλέφτες και αρματωλοί, γι’αυτό και κατέληξε φοβερά αιματηρή ακόμα και για τα δεδομένα της εποχής της !

Μας χόρτασαν επί τρεις αιώνες με βαρύγδουπα λόγια, αλλά κανείς δεν μας είπε και κάτι αρνητικό ή λάθος της σύγχρονης ιστορίας μας από το οποίο μπορούμε να διδαχθούμε ως λαός. Αποτέλεσμα ότι δεν έχουμε εθνική αυτογνωσία, βαυκαλιζόμαστε συνεχώς και ζούμε με μύθους και ιδεοληψίες και αυτό έχει πάντοτε επιπτώσεις και στο σήμερα που είναι πολύ σκοτεινό. Δεν μας είπαν καν ότι η Ελληνική επανάσταση μαστιζόταν στη διάρκειά της από εμφύλιες συρράξεις  που κόντεψαν να την σβήσουν και στις οποίες μάλιστα συνήθως πρωτοστατούσε ο Κολοκοτρώνης ! Λόγια, και πάλι λόγια… ρητορείες χωρίς τέλος και καμία φειδώ στους ύμνους, μόνο που αυτό κύροι δεν είναι ιστορία (η οποία θα έπρεπε να διδάσκεται κυρίως εγκυκλοπαιδικά και λιγότερο συναισθηματικά), αλλά  λογοτεχνία και συχνά στα όρια της μυθοπλασίας !  Γι’αυτό και εμείς  θα πάμε κόντρα σε αυτά όσο μένος και αν προκαλέσουμε σε κάποιους !


ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΓΝΟΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ…

1)    ΔΟΥΛΕΨΕ ΠΟΤΕ  O ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΒΙΟ ΖΟΥΣΕ ;

Ο Άγγλος Τζορτζ Φίνλεϊ, τιμημένος με το Χρυσό Σταυρό του Ελληνικού Τάγματος του Σωτήρος θεωρείται ακόμη και από τους αντιπάλους του μια από τις σημαντικότερες και πιο αξιόπιστες πηγές για το 1821 μιας και έζησε τα γεγονότα από κοντά και τα κατέγραψε. Αφού μας πληροφορεί με τα γραφόμενά του το σχετικά γνωστό πως και οι γονείς του Κολοκοτρώνη ήταν κλέφτες (το τι ακριβώς ήταν στην πραγματικότητα οι κλέφτες θα το δούμε αμέσως πιο κάτω) προσθέτει : «όταν έγινε είκοσι χρόνων παντρεύτηκε με την κόρη ενός προεστού από το Λεοντάρι. Τα πρώτα επτά χρόνια του έζησε από την περιουσία της γυναίκας του. Εκεί οι χωρικοί διαπίστωσαν πως ήταν περισσότερο άνθρωπος των όπλων παρά του αλετριού. Πολλές φορές κατηγορήθηκε για ζωοκλοπές από κοπάδια γειτονικών χωριών και τελικά μερικές ληστείες σε βάρος των Ελλήνων που δούλευαν τη γη στην πεδιάδα του Στενύκλαρου (σσ: Μεσσηνία) την αποδόσανε σ’ αυτόν και υποχρεώσαν τον πασά του Μοριά να δώσει εντολή για τη σύλληψή του. Αυτό στάθηκε αποφασιστικό για την τύχη του Κολοκοτρώνη. Στα είκοσι επτά χρόνια έγινε επαγγελματίας ληστής»
Δηλαδή ο Κολοκοτρώνης-τουλάχιστον μετά τα 20 του-δεν φαίνεται να έχει δουλέψει ποτέ του, παρά μόνο να κλέβει και να ζει από τα λεφτά της γυναίκας του, μέχρι τα 27 του που εντάσσεται πια κανονικά στους κλέφτες !

2)      ΤΙ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ (άρα και ο Κολοκοτρώνης);

Η "εθνικά όρθή" άποψη είναι ότι επρόκειτο για κάτι σαν «Ρομπέν των δασών» της εποχής που έκλεβαν του πλούσιους (κυρίως τους Τούρκους) και μοίραζαν λεφτά στους φτωχούς, πως ήταν πολύ αγαπητοί στο λαό μας και λόγω αυτών των πρακτικών τους μπήκαν στην επανάσταση για να προσφέρουν στην πατρίδα. Ήταν όμως αλήθεια έτσι τα πράγματα;
Γράφει και πάλι ο Φίνλεϊ : «Ανάμεσα στους μορφωμένους Έλληνες έχει επικρατήσει η συνήθεια να μιλάνε και να γράφουν πολλά για το πατριωτικό πνεύμα και τα εξαίρετα στρατιωτικά κατορθώματα των κλεφτών….Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι ήσαν απλοί λήσταρχοι που…ληστεύανε τους Έλληνες πιο πολύ απ’ότι τους ληστέψανε οποτεδήποτε οι Τούρκοι» και προσθέτει παρομοίως «Τα ανδραγαθήματα του Ζαχαριά και του Κολοκοτρώνη, που εξυμνούνται σε αδέξιους, χωρίς ποίηση, στίχους και σε στομφώδη πεζό λόγο, δεν ήταν τίποτα άλλο από κατορθώματα ληστών της υπαίθρου και ζωοκλεπτών… Η καταστροφή ελληνικών χωριών, η ληστεία Ελλήνων κληρικών, ο βιασμός Ελληνίδων, η δολοφονία ενός παιδόπουλου και η απελευθέρωση άλλου Ελληνόπουλου, ύστερα από την καταβολή λύτρων, είναι τα θέματα των τραγουδιών του Ζαχαριά» . Σχεδόν τα ίδια γράφει και ο Gordon στην «ιστορία της Ελληνικής επαναστάσεως»  που προσθέτει πως «…σχεδόν όλοι οι κλέφτες ,αρχίζοντας από τον Κολοκοτρώνη, ήτανε κακόφημοι για τη χαμερπή δυστροπία του χαρακτήρα τους.»

Μήπως όμως ήταν αλήθεια ότι οι κλέφτες προ της επαναστάσεως κατεδίωκαν τους Τούρκους, ειδικά τους πλούσιους ; O εκ των επαναστατών και προεστός Κανέλλος Δεληγιάννης δεν αφήνει και πολλά περιθώρια στα απομνημονεύματά του…«Ότι δε αυτοί οι λεγόμενοι κλέπται κατεδίωκον τους Τούρκους ή τους έβλαπτον ποτέ, καθώς τινες αναισχύντως λέγουν και γράφουν εις τας ψευδοϊστορίας των…είναι μωρία να πιστεύη άνθρωπος λογικός τοιαύτα ονειροπολήματα » !  και ακόμη πως «Προκαλώ λοιπόν αυτούς του λέγοντες και γράφοντες να αποφανθούν εις ποίαν εποχήν…εις ποίον μέρος ετόλμησαν ποτέ οι κλέπται να φονεύσουν ή να βλάψουν ένα Τούρκον ; Ουδέποτε συνέβη ή ακούσθη τοιούτον τι.» 
Τέλος και πάλι ο Φίνλεϊ γράφει επ’αυτού «Οι κλέφτες του Μοριά, ενώ ζούσαν, κατά κανόνα, σε βάρος των φτωχών χριστιανών χωρικών, δεν έκαναν την αποκοτιά, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, να επιτεθούν σε κανένα πλούσιο Έλληνα προεστό, και ακόμη σπανιότερα σε Τούρκο αγά»
Καμία αμφιβολία λοιπόν για το τι ήταν και τι έπρατταν στην πραγματικότητα οι κλέφτες-που φαίνεται μάλιστα πως επιτίθονταν κυρίως στους φτωχούς και στους Έλληνες- και ο Κολοκοτρώνης που ανήκε εκεί και για να λέμε και όλη την αλήθεια οι περισσότεροι απ’αυτούς ήταν απλά τυχοδιώκτες και καταζητούμενοι από τις αρχές του Πασά….

3) ΤΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΗΤΑΝ ;

Εδώ και αν δεν υπάρχουν αμφιβολίες...
Γράφει πάλι ο Φίνλεϊ «Είναι παράξενο να βλέπει κανείς με ποιες συμπτώσεις δύο άνθρωποι τόσο διεφθαρμένοι και ηθικά ανάξιοι όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος έγιναν λατρεμένοι ήρωες των Ελλήνων. Το πάνθεον της δόξης δεν είναι πάντοτε παλάτι που κατοικεί μέσα στεφανωμένη η αλήθεια» !!
Ο Κανέλλος Δεληγιάννης μιλάει επίσης για έναν χαρακτηριστικό διάλογο μεταξύ Ζαϊμη και Κολοκοτρώνη ως εξής «-Ε,Κολοκοτρώνη ! Δια την αγάπην της κινδυνεούσης πατρίδος απεφασίσαμεν ακουσίως να σε υπογράψωμεν και πρόεδρον και αρχιστράτηγον…Αλλά να μη φανταστείς ότι σε εγνωρίσαμεν ή θέλει σε γνωρίσωμεν ποτέ ως τοιούτον…Ενθυμήσου ποιος ήσουν προ της επαναστάσεως και ποιόν σε καταντήσαμεν τώρα….καθότι μήτε είχες τι (τίποτα),μήτε έχεις να χάσεις και μήτε νουν έχεις, μήτε καρδιάν…και αν ζήσωμεν θέλει έλθει καιρός να ενθυμηθείς αυτά όπου σου λέγομεν.

Και το χειρότερο και πιο ανατριχιαστικό όλων  είναι μια περιγραφή ενός απίστευτου περιστατικού και πάλι από τον Δεληγιάννη «Έχοντας αδιάλλακτον πάθος εις τον προεστόν του χωριού Κυπαρισσία του κάμπου Καρυταίνης, Δημητράκην λεγόμενον, υπήγον αίφνης μιαν νύκταν οι Κολοκοτρωναίοι να τον συλλάβουν, να δώσουν οδυνηρόν θάνατον εις αυτόν και εις όλα τα μέλη της οικογένειάς του…αυτός επροφυλάττετο και τυχαίως δεν ευρέθη εκείνην την νύκτα εις την οικίαν του. Αλλά δια να κορέσουν τη θηριώδη καρδίαν των…έδεσαν και μια  μιαν νύφην την οποίαν είχε από τους μαστούς εις την ουράν ενός ενός ανδρείου ίππου τον οποίον ίππευεν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και την έσυραν ανηλεώς και απανθρώπως τρεις ώρας δρόμον, ήτις απαυδήσασα από τοιαύτη πολυώδυνον και φρικαλέον βάσανον, την κατεκερμάτισαν με τα σπαθιά, και αφήσαντες τον νεκρόν της εις τον δρόμον απήλθον…» !!!  Πραγματικά δύσκολο να το διανοηθούμε, όμως αληθινό...

4)Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΣΤΙΣ ΜΑΧΕΣ

Μπορεί να ήταν αναμφισβήτητα εκ των ηγετών της επανάστασης, όμως κάποιοι μπορεί και να αναρωτιόνται αν όντως ο γέρος του Μοριά ήταν τόσο ανδρείος και ατρόμητος πάνω στις μάχες όσο μας τον περιγράφουν οι ιστορικοί και άλλοι ή μήπως υπάρχουν και στοιχεία υπερτίμησης σε όλα αυτά ; Αν ανατρέξουμε πάλι σε πηγές τις εποχής για να πάρουμε μια κάποια απάντηση,σαφώς και υπάρχουν …
Γράφει ο Μακρυγιάννης στα περιβόητα απομνημονεύματά του σχετικά με τη μάχη με τον Ιμπραήμ στα Δερβενάκια «Είχε διοριστή ο αρχηγός Κολοκοτρώνης να πολεμήσει τον Μπραϊμη στα Ντερβένια και πήγαν όλα τα σώματα και οι Πελοποννήσιοι μαζί του….Και πέρασε ο Μπραϊμης εις τα Ντερβένια απολέμιστος. Εμφύλιους πολέμους και φατρίες επιτηδεύεται ο αρχηγός να κάνη, Τούρκους δεν είχε κώλο να πλησιάσει κοντά τους» !
Και ακόμα ο Δεληγιάννης για την άρνηση του Κολοκοτρώνη να πάει στο Μεσολόγγι να βοηθήσει «Αλλ’ο Κολοκοτρώνης συνειθισμένος να αποφεύγη πάντοτε τους κινδύνους,καθώς οσάκις διετάχθη από τας κατά καιρόν κυβερνήσεις ποτέ δεν εδέχθη να υπάγη εις την Ρούμελην» και  ακόμα απευθυνόμενος στον Λόντο « Επίσης και για τον Κολοκοτρώνην δεν με κακοφαίνεται καθότι αυτός απομακρύνεται απ’αρχής και παντοτε από το πυρ του πολέμου και έως σήμερον δεν παρευρέθη εις ουδεμίαν μάχην αυτοπροσώπως να οδηγήση στρατόν, αλλά στέκεται εις τας κορυφάς ορέων ωσάν τον Προφήτη Ηλίαν να φυλάξη την πολύτιμον ζωήν του ..."                                                                                                                                                      Τέλος ο εκ των επαναστατών Ν.Κασομούλης στα «ενθυμήματα στρατιωτικά» τονίζει  « Όσον απέφευγεν τον πόλεμον ο Γέρος, τόσον η γενναιότης του στρατεύματος εξασθενείτο. Πηγαίνει ο Μπραϊμης εις Τριπολιτζάν και ο Κολοκοτρώνης θέλει να τον πολιορκήσει αυτού…από τα παλαιά λημέργια όπου επολιόρκησαν εκείθεν και τον Κεχαγιάμπεην…Πλην ο Γέρος φαίνεται δεν θέλει να μυρίση καπνόν μπαρούτης, και αυτές είναι προφάσεις.»


5) ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Η ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ: Αρχικά θα ήταν άδικο να χρεώσουμε όλη αυτή τη σφαγή-για όποιον λόγο και αν έγινε- σε έναν μόνο άνθρωπο (Κολοκοτρώνη), αλλά κακά τα ψέματα τη βασική ευθύνη φέρει ο επικεφαλής  της επανάστασης Υψηλάντης  και δευτερευόντως ο στρατηγός Κολοκοτρώνης γιατί ή την προέτρεψε ή στην καλύτερη δεν την εμπόδισε. Πολλοί λένε πως ήταν απλά μια πολεμική πράξη στο πνεύμα της πρωτόγονης εποχής. Όμως άλλο πράγμα είναι ο πόλεμος και άλλο η γενοκτονία μέσω σφαγής αιχμαλώτων και αμάχων. Στην περίπτωσή μας δε ήταν άκρως βάρβαρη ( σύμφωνα με τις περιγραφές) ακόμα και για τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Ο Κολοκοτρώνης λοιπόν θα πρέπει να χρεωθεί το μερίδιο της ευθύνης της άγριας σφαγής που του αναλογεί... Στην κατάληψη της Τριπολιτσάς σφάχτηκαν λοιπόν πάνω από 30.000 άμαχοι (Tούρκοι αλλά και Εβραίοι).             

Γράφει ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματα του: «το ασκέρι όπου ήταν μέσα, το ελληνικό, έκοβε κι σκότωνε από Παρασκευή ως Κυριακή, γυναίκες παιδιά και άντρες, 32.000, μία ώρα ολόγυρα της Τριπολιτσάς» και ακόμα πιο αναλυτικά ο Γάλλος αυτόπτης μάρτυρας Ρευμπό : « Σε κάθε βήμα μας βλέπαμε να εκσφεδονίζωνται από τα παράθυρα γυναίκες, κορίτσια, παιδιά… αντίκριζαν ξαφνικά με τρόμο, φρίκη και παγωμένο αίμα το ματωμένο χέρι ενός άγριου στρατιώτη να τις αρπάζει και να τις γκρεμίζει από ψηλά στο δρόμο…Οι στρατιώτες διεκδικούσαν με λύσσα την είσοδο στα πλουσιόσπιτα…Κόλαση φωτιάς και αίματος. Ο βρόντος των σπιτιών που σωριάζονταν συντρίμμια, το ατελείωτο τουφεκίδι, οι εκρήξεις των κανονιών, οι κραυγές των ετοιμοθάνατων και τα άγρια ξεφωνητά των νικητών ανακατεύονταν…. Οι Έλληνες βγάζουν μια ιδιαίτερη κραυγή όταν ορμούν στον εχθρό… Αλλά αυτή η κραυγή γίνεται αλλιώτικη όταν υψώνουν το στιλέτο ή το γιαταγάνι πάνω στο θύμα τους. Αδύνατο να το περιγράψω: η πικρή ειρωνεία της νίκης, η μανία για εκδίκηση, η απάνθρωπη δίψα του αίματος, όλα μαζί εκφράζονται με αυτή την κραυγή που συνοδεύεται συνήθως από ένα γέλιο σαρδόνιο, άγριο και τρομακτικό…»


1ος ΕΜΦΥΛΙΟΣ (στην επανάσταση) :
Από τους πρώτους κιόλας μήνες της επανάστασης έγινε φανερό το χάσμα μεταξύ Φιλικών και Κοτζαμπάσηδων .Η άρνηση των τελευταίων να δεχτούν τις αυταρχικές προτάσεις του Ρωσόφιλου ηγέτη των φιλικών (όπου ανήκε και ο Κολοκοτρώνης) Δημητρίου Υψηλάντη και της ανωτάτης αρχής, με τις οποίες απαιτούσε  τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της επανάστασης και τον παραμερισμό των Κοτζαμπάσηδων, πόλωσε πολύ το κλίμα. Ακολούθησε όμως η εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου από την οποία προέκυψε η ήττα των Φιλικών αφού παραμερίστηκαν κατά πολύ από την πολιτική εξουσία.                                                                 
   Στη Β΄ εθνοσυνέλευση του Άστρους Κυνουρίας διαμορφώθηκαν τρεις πολιτικές παρατάξεις, αυτή των Φιλικών (με  Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη), αυτή των κοτζαμπάσηδων και προεστών και αυτή των Υδραίων και των  Ρουμελιώτών. Οι αποφάσεις αυτής της  εθνοσυνέλευσης ήταν και πάλι δυσμενείς για τους φιλικούς, καθώς ο Κολοκοτρώνης  έχασε την αρχιστρατηγία ενώ στις  πολιτικές θέσεις κυριάρχησαν  κοτζαμπάσηδες και  Υδραίοι.                                                                                                 

Έτσι-βλέποντας να χάνουν το παιχνίδι- το φθινόπωρο του 1823 οι Ρωσόφιλοι με επικεφαλής Υψηλάντη και Κολοκοτρώνη ξεκινούν ένοπλη εμφύλια σύγκρουση. Αλλά στη μέση της σύγκρουσης ο Κολοκοτρώνης  εντελώς ξαφνικά προδίδει τους Φιλικούς και προσχωρεί στο κόμμα των κοτζαμπάσηδων με αντάλλαγμα τον διορισμό του γιου του Πάνου ως φρουράρχου του Ναυπλίου και τον διορισμό του ίδιου στη θέση του αντιπροέδρου του εκτελεστικού ! Αυτό δεν του ήταν αρκετό καθώς εκεί  συγκρούεται για την αρχηγία και με τον επικεφαλής του βουλευτικού,τον Αγγλόφιλο Μαυροκορδάτο, εξαναγκάζει τον τελευταίο σε φυγή στην Ύδρα και παίρνει το πάνω χέρι αυτός. 
Έτσι ξεκινάει νέα σύρραξη ανάμεσα στους δύο πόλους εξουσίας (εκτελεστικό και βουλευτικό) που θα καταλήξει τελικώς σε ήττα της παράταξης Κολοκοτρώνη το 1825, καθώς ο τελευταίος με τις ενέργειές του είχε χάσει τα ερείσματα του στην πλειοψηφία του λαού !   
Ο Κολοκοτρώνης επιβίωσε αυτού του  πρώτου εμφύλιου μόνο και μόνο επειδή την κρίσιμη στιγμή τον προστάτευσε η  Τσαρική Ρωσία και η ναυαρχίδα του τοποτηρητή της Ρωσίας στην Ελλάδα, ναυάρχου Ρίκορντ. 

2oς ΕΜΦΥΛΙΟΣ (στην επανάσταση) : Αργότερα κι’ενώ το μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας είχε περάσει στους Αγγλόφιλους Υδραίους και τον Κουντουριώτη (και μάλιστα από ένα σημείο και μετά, έπειτα από βουλευτικές εκλογές) ο Κολοκοτρώνης-που δεν είχε παραιτηθεί από τις βλέψεις του για εξουσία- ξεσηκώνει τους Πελοποννήσιους σε εξέγερση κατά της κυβέρνησης και  νέες εμφύλιες πολεμικές μάχες ξεκινούν στις 23 Οκτωβρίου 1824. Αλλά, καθώς ο Κουντουριώτης και η κυβέρνησή του είχε μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια και καθώς σκοτώνεται και ο γιός του Πάνος, ο Κολοκοτρώνης θα ηττηθεί και πάλι και θα φυλακιστεί μαζί με άλλους επαναστάτες. Αργότερα, προ του κινδύνου του επελαύνοντα Ιμπραήμ, θα του δοθεί χάρη για να ξαναμπεί και να βοηθήσει την επανάσταση…

Με λίγα λόγια ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είχε το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης και για τις δύο ένοπλες εμφύλιες συγκρούσεις που έγιναν στη διάρκεια της επανάστασης (και που της έκαναν μεγάλη ζημιά), αφού ουσιαστικά τις ξεκίνησε ο ίδιος !

Βασική πηγή για εμφύλιο: 
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%95%CE%BC%CF%86%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82_1823_-_1825

                                                                     




Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Γιατί μας "χαλάνε" οι παρελάσεις !



Μια που χθες ήταν η εθνική μας επέτειος, επιτρέψτε μου να πω κάποια πράγματα που εκφράζουν όχι μόνο εμένα αλλά και αρκετούς ακόμα και αφορούν τις παρελάσεις που υποτίθεται ότι γίνονται για να την τιμήσουν.   Γιατί λοιπόν μας χαλάνε οι παρελάσεις και θα προτιμούσαμε να μην υπάρχουν (κυρίως οι στρατιωτικές δηλαδή…) ; Πάντα όμως με σοβαρά επιχειρήματα και όχι ιδεοληψίες :

1)Γιατί είναι ένας ξεπερασμένος θεσμός, κατάλοιπο άλλων εποχών ή και αυταρχικών καθεστώτων αυτών των εποχών, που απαντάται πλέον κυρίως σε τριτοκοσμικές χώρες. Θα μπορούσαμε να βρούμε κάτι σαφώς πιο εποικοδομητικό για να γιορτάσουμε, να θυμηθούμε, να τιμήσουμε και να διδαχθούμε από το παρελθόν.

2)Γιατί κάθε χρόνο γίνονται πεδίο απωθημένων κάθε ακραίου (αριστερού ή δεξιού), με αποτέλεσμα να απασχολούν τη μισή αστυνομία σε κάθε πόλη για να μη γίνει μακελειό. Άλλοι να φωνάζουν κατά του μνημονίου και της τρόικας, άλλοι να κυνηγάνε τους επισήμους πολιτικούς, άλλοι να διαμαρτύρονται γιατί απολύθηκαν, άλλοι να κυνηγάνε τους Αλβανούς σημαιοφόρους κλπ.,κλπ.

 3)Γιατί η εικόνα επίδειξης στρατού και αρμάτων μέσα στην πόλη-και η αναμετάδοσή τους από την τηλεόραση με βαρύγδουπες περιγραφές- θυμίζει ακραία στρατοκρατία και ταιριάζει μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα τύπου Κίνας, Ιράν, Ρωσίας, Βόρειας Κορέας (μόνο σε τέτοιες χώρες γίνονται…) και όχι σε μια Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα του 2014.

  4)Γιατί απεχθάνομαι να βλέπω πρωθυπουργούς, προέδρους δημοκρατίας, υπουργούς, παπάδες και γενικά όλο το Ελληνικό βαθύ κράτος που παραβρίσκεται κάθε χρόνο εκεί και τις καπηλεύεται πουλώντας μαϊμού πατριωτισμό προς άγρα ψήφων και προς εξυπηρέτηση προπαγάνδας (δες και φετινές δηλώσεις Παπούλια περί δανειστών…)

5)Τέλος οι μαθητικές παρελάσεις δεν με ενοχλούν όσο οι στρατιωτικές, με ενοχλεί όμως να βλέπω τους μαθητές να παρελαύνουν με στρατιωτικό βήμα (σε μια επίδειξη ακραίου μιλιταρισμού) λες και είμαστε σε δικτατορία ή σε πόλεμο. Γίνονται που γίνονται παρελάσεις, αφήστε τουλάχιστον τους μαθητές να περπατήσουν φυσιολογικά σαν άνθρωποι ή να χαιρετήσουν λίγο και τον κόσμο. Και το χειρότερο είναι ότι οι περισσότεροι μαθητές δεν αισθάνονται και δεν διδάσκονται τίποτα από όλη αυτή την ιστορία των παρελάσεων παρά βρίσκουν μια καλή ευκαιρία για βόλτα, καφέ και φλερτ. Και μια που μιλάμε για φλερτ -και αφού καλώς ή κακώς οι μαθήτριες οφείλουν να είναι και στο πνεύμα της εποχής που θέλει να προβάλλεται και το γυναικείο κάλλος- παρελαύνουν ως κοκεταρίες συχνά με καυτά μίνι !
Το τελευταίο δεν είναι κακό, αλλά το πως σ’αυτή τη χώρα του παραλόγου συνδυάζουμε πόλεμο, Κολοκοτρώνη. παρελάσεις και μιλιταρισμό με μίνι φούστες, τζελ στο μαλλί, φλερτ και καφετέριες μόνο τα δυνατότερα μυαλά της κοινωνιολογίας ίσως να μπορούσαν να μας το εξηγήσουν !!  Γιατί λοιπόν δεν γίνεται κάτι πιο εποικοδομητικό και στα σχολεία για μαθητές και δασκάλους (έστω μαζί με τις παρελάσεις)  μπας και μείνει κάτι και στα μυαλά των μαθητών,αλλά και γενικά στο λαό ;

  Αναπάντητα ερωτήματα που στη χώρα του ανορθολογισμού, των εμμονών και ιδεοληψιών κάθε είδους και της συνομωσιολογίας δεν βρίσκουν ακόμα την απάντησή τους…και δεν τη βρίσκουν ούτε στον γλοιώδη και δίχως χαρακτήρα πολιτικό κόσμο, αλλά-όπως είναι λογικό- ούτε και στην πλειοψηφία του Ελληνικού λαού...

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Ουκρανία: Μια πιο αναλυτική σύνοψη των γεγονότων…(δεύτερο μέρος)



 Από τη στιγμή που έγινε η περιβόητη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή ένωση ο Πούτιν είχε ήδη στο μυαλό του την εισβολή στην Κριμαία και τη διάσπαση της Ουκρανίας, καθώς ήταν η μοναδική του λύση για να μπορέσει να ελέγξει ένα κομμάτι της Ουκρανίας που έχανε.

Ο Γιανούκοβιτς εγκαταλείφθηκε από τον Πούτιν και έγινε  καμένο χαρτί  και οι ρωσοκινούμενοι νεοναζί προβοκάτορες -οι οποίοι συνέχιζαν μόνοι αυτοί να διαδηλώνουν και να βιαιοπραγούν χωρίς λόγο ακόμα και μετά τη συμβιβαστική λύση- τον έδιωξαν τελικά εύκολα από την προσωρινή προεδρία και από τη χώρα…
Ήταν βέβαιο-και ο Πούτιν το γνώριζε- πως πλέον στο Κίεβο θα σχηματιζόταν μια κυβέρνηση συμμαχίας με τα τρία κόμματα που πρωτοστάτησαν στο κίνημα κατά του Γιανούκοβιτς (και με το ακροδεξιό «svoboda» που εξαργύρωνε έτσι τη συμβολή του στο κίνημα που έριξε τον Γιανούκοβιτς) και έτσι έγινε.

Τώρα λοιπόν οι Ρώσοι επεκτατιστές είχαν το κατάλληλο πρόσχημα για να εισβάλουν στην Κριμαία και να την καταλάβουν, πως δηλαδή κινδυνεύει η Ρώσικη μειονότητα από τους κακούς Ουκρανούς «εθνικιστές» και «ναζί», και όντως  το έκανε ! Και φυσικά τα ίδια ακριβώς έχουν κάνει οι Ρώσοι και στη Γεωργία (Οσετία), μια τακτική που δεν θυμίζει τίποτε άλλο από τη Γερμανία του Χίτλερ και το πώς ξεκίνησε το Β’ παγκόσμιο πόλεμο ! 
Δυστυχώς αυτή ακριβώς η συμμετοχή των ακροδεξιών στη μεταβατική κυβέρνηση Ουκρανική κυβέρνηση ενίσχυσε σημαντικά  το πρόσχημα των Ρώσων και όχι μόνο αυτό, αλλά αμέσως μόλις αυτή ανέλαβε πέρασε έναν νόμο με τον οποίο κατάργησε τα Ρώσικα ως επίσημη μειονοτική γλώσσα (δεν απαγόρευσε όμως να ομιλείται όπως λένε οι προπαγανδιστές της Ρωσίας). Αυτό το μέτρο προφανώς επεβλήθη στην κυβέρνηση μετά από απαίτηση του προβοκατόρικου «Svoboda» και  το δέχθηκαν βλακωδώς και  οι άλλοι δύο εταίροι της κυβέρνησης και το πέρασαν.

Όμως στην πραγματικότητα ούτε κατά διάνοια δεν στέκει το επιχείρημα των Ρώσων περί προστασίας της μειονότητας τους, γιατί πρώτον δεν είχε ανοίξει ούτε μύτη Ρώσου στην Ουκρανία μέχρι εκείνη τη στιγμή και ούτε είχε και κανένας λόγο να τους πειράξει μετά τη φυγή Γιανούκοβιτς και δεύτερον γιατί η ακροδεξιά έχει μόνο 4 υπουργεία και έναν αναπληρωτή πρωθυπουργό στην, έτσι κι’αλλιώς, μεταβατική Ουκρανική κυβέρνηση.
Είναι σαν να λες πχ.ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου ήταν φασιστική επειδή είχε υπουργούς και το ΛΑΟΣ. (παρότι εγώ είμαι σαφώς εναντίον στο να συμμετέχουν ακροδεξιά κόμματα σε κυβερνήσεις). Μόνο λοιπόν το γεγονός ότι πέρασε ένας αυταρχικός νόμος για τη Ρώσικη γλώσσα δεν είναι ούτε κατά διάνοια αρκετό για να δικαιολογήσει εισβολή σε ένα ξένο κράτος.
Οι μειονότητες πρέπει να παλεύουν μέσα στα ίδια τα κράτη για τα δικαιώματα τους και όχι να φωνάζουν ιμπεριαλιστές και επιθετιστές προστάτες σαν τη Ρωσία. Με την ίδια λογική θα μπορούσε να εισβάλει και η Τουρκία στη Θράκη και να την καταλάβει για να προστατεύσει τη μειονότητα. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν θα άρεσε στους Ρωσόφιλους Ελληναράδες που λένε αυτά μια τέτοια προοπτική !   

Μ’αυτά και μ’αυτά οι Ρώσοι κατέλαβαν την Κριμαία χρησιμοποιώντας στην αρχή στρατιώτες  που έδρευαν  μέσα στην Κριμαία και αργότερα αρκετούς φερτούς τραμπούκους από τη Ρωσία. Οι Ουκρανοί δεν αντιστάθηκαν και έτσι αρχικά δεν άνοιξε μύτη (υποθέτω γιατί δεν ήθελαν να πέσουν στην παγίδα που έπεσε η Γεωργία το 2008 όταν απάντησε στις προκλήσεις των Ρώσων με αποτέλεσμα, η επιτιθέμενη Ρωσία να φανεί στα μάτια πολλών ότι δέχθηκε επίθεση εκεί στην Οσετία). Και στη συνέχεια όσοι είχαν φάει το παραμύθι ότι η Ρωσία θα περιοριστεί στην αυτονόμηση της Κριμαίας διαψεύστηκαν οικτρά αφού μόλις χθες οργάνωσαν ένα δημοψήφισμα παρωδία με ερώτημα την προσάρτηση της περιοχής στη Ρωσία. Καθαρά κατακτητική και Χιτλερικού τύπου ενέργεια που «έριξε τις μάσκες» οριστικά. Το δε περιβόητο δημοψήφισμα ήταν Πουτινικού τύπου, καθώς έδωσε  στο «ναι»  κάπου 93 % κι’ενώ οι Ρώσοι είναι μόνο το 58 % της περιοχής !! Έγινε ουσιαστικά με τη συμμετοχή μόνο Ρώσων, καθώς Ουκρανοί και Τάταροι (που είναι αντιρώσοι) απείχαν δηλωμένα, και μάλιστα όλα αυτά  υπό την απειλή στρατιωτών, τανκς, ακόμα και μαστιγίων !! Εύκολα δε μπορούσε να δει κάποιος αμέσως μετά τι έχει ψηφίσει ο προηγούμενος ψηφοφόρος !


Από την άλλη τονίζω πως δεν έχω και καμία εμπιστοσύνη σε αυτή την Ουκρανική κυβέρνηση συνολικά και στο τι παιχνίδια μπορεί να παίζει. Ειδικά αυτή η Τιμοσένκο είναι αμφιλεγόμενη καθώς παλιότερα ως πρωθυπουργός  τα είχε πολύ καλά με του Πούτιν και αργότερα το γύρισε αντιρωσίδα. Το ίδιο αμφιλεγόμενος θεωρείται και ο πρωθυπουργός Γιάτσενιουκ
Θα μπορούσε μάλιστα να σκεφθεί κάποιος ότι η κυβέρνηση-με βάση το παρελθόν τους και κάποιων άστοχων ενεργειών και δηλώσεων- έδρασε και συνολικά προβοκατόρικα για να επιφέρει  τη Ρώσικη κατοχή στην Κριμαία, ωστόσο εγώ δεν το θεωρώ πολύ πιθανό (με εξάιρεση όπως προανέφερα την ακροδεξιά ) διότι αν ήθελε κάτι τέτοιο θα μπορούσε ή να αφήσει τον Γιανούκοβιτς ανέγγιχτο ή να μην υπογράψει την καθοριστική συμφωνία με την Ε.Ε. και όχι να την προβοκάρει μέσω των νεοναζί και του κόμματος «Svoboda». Φαντάζομαι δηλαδή πως απλά έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς και κόμματα αμφιλεγόμενους δίχως ιδιαίτερο πολιτικό  χαρακτήρα…

Και δυστυχώς αυτή η κρίση ξέσπασε σε μια εποχή που οι ΗΠΑ έχουν τον χειρότερο πρόεδρο που θα μπορούσαν ! Ο απαράδεκτος Ομπάμα με την ανοχή και την υποχωρητικότητά του προς τη Ρωσία όλα αυτά τα χρόνια την αποθράσυνε τελείως κάτι που φώναζαν πολύ σωστά-και συνεχίζουν να το λένε- οι σαφώς πιο αντιρώσοι και διορατικοί ρεπουμπλικάνοι της αντιπολίτευσης. Είναι επίσης προφανές και ότι οι ΗΠΑ είναι στη χειρότερη οικονομική κατάσταση που θα μπορούσαν λόγω ακριβώς της ξεπερασμένης σχεδόν αριστερίζουσας οικονομικής πολιτικής Ομπάμα. Από την άλλη η Ε.Ε. και ειδικά η Γερμανία είναι δεμένη με τη Ρωσία με συμφέροντα ενεργειακά και εμπορικά περισσότερο απ’ότι οι ΗΠΑ και εκ των πραγμάτων τα περιθώρια δυναμικής αντίδρασης είναι επίσης στενά .Οπότε όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι καταλαβαίνουμε ότι η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και κρίσιμη…

Από την άλλη το θετικό είναι ότι η Ρωσία είναι διπλωματικά απομονωμένη με τα όσα πράττει και ούτε καν η Κίνα-ο στενότερος σύμμαχός της μέχρι τώρα- δεν παίρνει ανοιχτά το μέρος της (φοβούμενη προφανώς ξεσηκωμούς μειονοτήτων στο έδαφός της…) Το ακόμα καλύτερο όμως είναι  ότι μετά από αυτά τα γεγονότα το αντιρώσικο κλίμα δυναμώνει κυρίως στην Ευρώπη και οι λαοί οι πολιτικοί και οι αστικές τάξεις αρχίζουν σιγά, σιγά να βγάζουν την τσίμπλα από τα μάτια και να συνειδητοποιούν τι εστί Ρωσία και Πούτιν και ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη…

Θα ακλούθησε πολύ σύντομα και άρθρο που αφορά τη στάση της Ελλάδας-που έχει και την προεδρία της Ε.Ε.- στο θέμα και φυσικά έχουμε να πούμε  πολλά και ενδιαφέροντα πάνω σ’αυτό …



Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Ουκρανία-Ρωσία: Μια πιο αναλυτική σύνοψη των γεγονότων…(πρώτο μέρος)




 Ως γνωστό στην Ουκρανία κυβερνούσε τα τελευταία χρόνια ένας αυταρχικός δήθεν αριστερός ονόματι Γιανούκοβιτς. Αυτός πρέσβευε αλλά και έπραττε την πλήρη υποταγή και αποικιοποίηση του Ουκρανικού κράτους στη Ρωσία του Πούτιν η οποία την απομυζούσε και την είχε εξαρτήσει οικονομικά και ενεργειακά.   
   
   Είναι χαρακτηριστικό ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ουκρανία μέσα στο 2013 ήταν-σε ευρώ-2.773 το χρόνο (που σημαίνει μέσος μισθός περίπου 230 ευρώ το μήνα…), χειρότερα δηλαδή από την Αλβανία αλλά και τρίτη χειρότερη επίδοση από τα Ευρωπαϊκά κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Και εκτός αυτού μιλάμε και για ένα άκρως κλεπτοκρατικό καθεστώς λόγω φυσικά μιας Σοβιετικού τύπου νομενκλατούρας  που ζούσε εις βάρος του Ουκρανικού λαού.
Επίσης ο Γιανούκοβιτς μπορεί να εξελέγη με εκλογές, αλλά κυβερνούσε δικτατορικά στα πρότυπα του «πατερούλη» του Πούτιν (η φυλάκιση της πολιτικού του αντιπάλου Τιμοσένκο είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα) καθώς είχε πολιτικούς κρατουμένους, φίμωνε τον τύπο, ενώ ήταν τόσο αυταρχικός που είχε φτάσει να περνάει νόμους και αποφάσεις μέσω της βουλής με  απλό σήκωμα του χεριού των βουλευτών που δεν έμπαινε ούτε καν στον κόπο να καταμετρήσει !! Η απάντηση λοιπόν σε αυτούς τους Ρωσόφιλους που λένε ότι ανετράπη ένας νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος είναι ότι δεν είχε καμία δημοκρατική νομιμοποίηση γιατί απλά δεν κυβερνούσε δημοκρατικά. Τελεία και παύλα !...

Το ποτήρι ξεχείλισε όμως όταν ο Ρωσόδουλος Γιανούκοβιτς επιχείρησε να ματαιώσει την επικείμενη σύνδεση Ουκρανίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης κάτι που θα σήμαινε την πλήρη και οριστική υποταγή της Ουκρανίας στη Ρώσικη φασιστική υπερδύναμη.
Τότε λοιπόν ξεσηκώθηκε η κάπως πατριωτική και αντιρώσικη αστική τάξη της Ουκρανίας, τα ανάλογα κόμματα της αντιπολίτευσης (και αυτοί ξεσήκωσαν μοιραία και αρκετό κόσμο) αλλά και αυθόρμητα ένα  μέρος του Ουκρανικού λαού που είναι έτσι κι’αλλιώς στην πλειοψηφία τους είναι αντιρώσοι και υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας και έτσι δημιουργήθηκε το περιβόητο δημοκρατικό κίνημα της πλατείας εκεί στο Κίεβο. Η πλειοψηφία του Ουκρανικού λαού ξεσηκώθηκε και απαίτησε τη φυγή του προδότη Γιανούκοβιτς από την εξουσία και μια Ουκρανία με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Κάποιοι βλάκες ή απλά προπαγανδιστές εδώ στην Ελλάδα ισχυρίζονται ότι η Γερμανία και οι ΗΠΑ ξεσήκωσαν τους Ουκρανούς. Όμως η Γερμανία και η Ε.Ε. μεσολάβησαν μόνο όταν το κίνημα βρισκόταν στο φόρτε του και είχαμε ήδη 70 νεκρούς, ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω αιματοκύλισμα,ενώ οι ΗΠΑ σχεδόν δεν είχαν ασχοληθεί (άλλωστε ο Ρωσόφιλος Ομπάμα ποτέ στο παρελθόν δεν έχει ενοχλήσει τον Πούτιν…)

Τα κόμματα που οργάνωσαν την πλατεία ήταν το κεντροδεξιό της Τιμοσένκο, το κάπως φιλελεύθερο του Κλίτσκο και το ακροδεξιό "Svoboda", ένα αντίστοιχο  του Ελληνικού ΛΑΟΣ (Αυτό το κόμμα ξεκίνησε κάποτε ως εθνικοσοσιαλιστικό-δηλαδή ναζιστικό-αλλά μετατοπίστηκε πιο αριστερά και έγινε σχετικά πιο μετριοπαθές). Αρχικά το κίνημα εξελίχθηκε φιλειρηνικά και οι μόνοι που άσκησαν βία ήταν οι αστυνομικοί του Γιανούκοβιτς για να το καταστείλουν,κι’ενώ οι δημοκράτες διαδηλωτές απλά αμύνονταν. Όμως σύντομα τα πράγματα άλλαξαν αφού από ένα σημείο και μετά το ακροδεξιό κόμμα πήρε για κάποιο λόγο οργανωτικά το πάνω χέρι στο κίνημα με αποτέλεσμα να το δηλητηριάσει και να αρχίσουν ασχήμιες και βιαιοπραγίες από Ουκρανούς νεοναζί (που προφανώς κατευθύνονταν από αυτό το κόμμα). Η αστυνομία του Γιανούκοβιτς απάντησε με ακόμα μεγαλύτερη βία, η κατάσταση εκτραχύνθηκε πολύ με αποτέλεσμα ανεξέλεγκτες συγκρούσεις και απολογισμό 70 νεκρούς !

Μόνο τότε παρενέβη (και πολύ σωστά) ως διαμεσολαβητής η Ε.Ε. με επικεφαλής τη Γερμανία για να αποφευχθεί ο εμφύλιος που φαινόταν στον ορίζοντα και να βρεθεί μια διπλωματική λύση και τελικά βρέθηκε. Συμφωνήθηκε η προκήρυξη εκλογών σε μικρό χρονικό διάστημα,η μείωση των υπερ-εξουσιών του προέδρου Γιανούκοβιτς, καθώς και η αποφυλάκιση της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης Τιμοσένκο που ουσιαστικά ήταν πολιτικός κρατούμενος. Όμως η εκτίμησή μας ήταν ότι ο ρόλος των νεοναζί ήταν προβοκατόρικος υπέρ της Ρωσίας και σ’αυτό δεν φαίνεται να πέφτουμε και πολύ έξω αφού πρώτον  χάρις στην όλη δράση τους  η φασιστική Ρωσία μπορεί να επικαλείται το επιχείρημα ότι αυτοί που μάχονται εναντίον της είναι φασίστες και ναζί και άρα εμείς η Ρωσία η δύναμη του καλού ( Παρότι βέβαια μεγαλύτερο φασίστα από τον Πούτιν δύσκολα βρίσκει κανείς !!) Και πράγματι η Ρωσία χρησιμοποιεί τώρα στο έπακρο αυτού του είδους την προπαγάνδα και τη χρησιμοποίησε τελικά και στην κατάληψη της Κριμαίας. Δεύτερον γιατί χάρις στην ανάμειξή των ναζιστών και την όξυνση της βίας η Ρωσία έπαιζε για τα καλά στην Ουκρανία το παιχνίδι του εμφυλίου και της διάσπασης που την συνέφερε!     

 Και η κατ’εμέ επιβεβαίωση της προβοκάτσιας ήρθε αμέσως όταν, παρά τη συμφωνία που επετεύχθη με την Ευρώπη, οι νεοναζί συνέχισαν μόνοι αυτοί να διαδηλώνουν και να βιαιοπραγούν στο Κίεβο με αίτημα την άμεση απομάκρυνση του Γιανούκοβιτς. Για ποιο λόγο άραγε να κάνουν κάτι τέτοιο μετά τη συμφωνία που υιοθέτησε σύσσωμη η αντιρώσικη αντιπολίτευση (και το ακροδεξιό κόμμα που τους καθοδηγούσε) ;  Πολύ απλά γιατί μετά τη συμφωνία κυβέρνησης-αντιπολίτευσης και Ε.Ε. η Ρωσία έδειχνε να χάνει το παιχνίδι οριστικά και η Ουκρανία να καταλήγει σε δυτικόφιλα χέρια, αφού η ήττα Γιανούκοβιτς στις εκλογές ήταν προδιαγεγραμμένη. Φαίνεται λοιπόν ότι ο Γιανούκοβιτς για πρώτη φορά δεν υπάκουσε στις εντολές της Μόσχας και έκανε μια τέτοια συμφωνία, γι’αυτό και ο Πούτιν τον τελείωσε  αυτόματα !  

 Έτσι όλα δείχνουν ότι προ του κινδύνου να χαθεί τελείως η Ουκρανία ο Πούτιν και η παρέα του  κίνησαν τα νήματα  μέσω αυτού του ακροδεξιου κόμματος  « Svoboda» το οποίο με τη σειρά του καθοδήγησε τους ναζιστές  να συνεχίσουν τις φασαρίες και μετά τη συμφωνία. Ο Γιανούκοβιτς εγκαταλήφθηκε λοιπόν από τα Ρώσικα αφεντικά του και ήταν πλέον αβοήθητος στο έλεος των ναζιστών που έσπαγαν και έκαιγαν.Δηλαδή το πολιτικό του τέλος ήταν προδιαγεγραμμένο και ακόμα και αν αυτό καθυστερούσε λίγο η Ουκρανία θα πήγαινε προς εμφύλιο και διάσπαση, αλλά τελικά δεν άργησε καθόλου…

 Να πούμε επίσης ότι η συνεργασία των δύο αντιπολιτευόμενων κομμάτων με τους ακροδεξιούς- υποτίθεται σε ένα αντιρώσικο μέτωπο- είχε αρχίσει στην πραγματικότητα λίγα χρόνια νωρίτερα και πιστεύω πως ταυτόχρονα άρχισε και το Ρώσικο προβοκάρισμα της αντιπολίτευσης (που τώρα στην κρίσιμη στιγμή εκδηλώθηκε)…Και μολονότι είναι κατανοητό το πώς πολλοί Ουκρανοί φασίστες και ναζί μπορεί να είναι αυθόρμητα ποτισμένοι  με μίσος κατά της Ρωσίας και να φέρονται έτσι, όλοι αυτοί δεν παύουν (τουλάχιστον στις ηγεσίες τους) να έχουν τάση προς την εθνοπροδοασία όταν ο εχθρός  είναι σχετικά ομοϊδεάτης τους φασίστας όπως η Ρωσία και ο Πούτιν. Όπως επίσης δεν παύουν οι περισσότεροι ακροδεξιοί ανά τον κόσμο να έχουν συμπάθεια ή και συνεργασία με τη Ρωσία του Πούτιν (όπως και η Χρυσή Αυγή) που κατά κάποιο τρόπο είναι το κέντρο του παγκόσμιου φασισμού και αυτοί το γνωρίζουν διότι οι φασίστες μυρίζονται το φασισμό !

Εν κατακλείδι γνωρίζοντας τι εστί Πούτιν και KGB και πόσο ύπουλα και προβοκατόρικα μπορούν να λειτουργήσουν, είμαι πλέον πεπεισμένος για τη ναζιστική προβοκάτσια. H συνέχεια στο δεύτερο μέρος της ανάλυσης μας, πολύ σύντομα....


Μας παίρνει το…ποτάμι !


          


Και ξαφνικά μας προέκυψε από το πουθενά ένα νέο κόμμα με επικεφαλής τον δημοσιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη και περίεργο όνομα "το ποτάμι" για το οποίο συζητά μέσα σε λίγες ημέρες όλος ο πολιτικός κόσμος… και θα έλεγα ότι αυτή η ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο από ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα του πως λειτουργεί-με όλες τις ραδιουργίες του- το εν Ελλάδι σύστημα που ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις και κόμματα !

Όταν ένα κόμμα δεν είναι πραγματικά συστημικό τα ΜΜΕ το πνίγουν στο σιωπή και ελάχιστοι μαθαίνουν τι λέει και τι πρεσβεύει, ενώ σχεδόν πάντα αποκλείεται και από τις δημοσκοπήσεις ή και όταν ασχολούνται μαζί του το κάνουν με αρνητικό τρόπο.
Αντίθετα όταν θέλουν να προωθήσουν ένα κόμμα στην πολιτική ζωή του τόπου, τα ΜΜΕ ασχολούνται πολύ μαζί του και καλούν συνεχώς στελέχη του να μιλούν στα κανάλια και στα ραδιόφωνα. Επίσης το βάζουν αμέσως στις δημοσκοπήσεις με ένα σχετικά αξιοσέβαστο ποσοστό γιατί αυτή είναι μια δοκιμασμένη τακτική για να παρακινήσεις κόσμο να το ψηφίσει !  Ότι ακριβώς γίνεται και τώρα με το "ποτάμι" δηλαδή που μέσα σε λίγες ημέρες όλοι ασχολούνται μαζί του και οι δημοσκοπήσεις από το πουθενά του δίνουν 7 και 8 % χωρίς καλά, καλά να γνωρίζουμε τις θέσεις του κόμματος !  Στημένο το παιχνίδι λοιπόν για μια ακόμη φορά, έστω και αν αυτό το νέο κόμμα θα εκφράσει και κάποιες προοδευτικές θέσεις που συμφωνούμε εμείς οι φιλελεύθεροι ( υπάρχει άλλωστε μέσα και ο εξαιρετικός διανοούμενος Νίκος Δήμου που εκτιμώ πολύ ).

Μήπως κάπως έτσι όμως δεν έβαλαν και τη Χρυσή Αυγή στη βουλή ;  Και αυτούς ξεκίνησε να τους βάζει στις δημοσκοπήσεις το φασιστικό Ρωσόφιλο περιοδικό «Επίκαιρα» και μετά ακολούθησαν και όλοι οι άλλοι με μεγάλα ποσοστά που μπορούσαν να οδηγήσουν στη βουλή και έτσι έγινε. Η διαφορά εκεί ήταν ότι δεν τους έδωσαν και πολύ το λόγο προεκλογικά (για να μην εκτεθούν), αλλά ταυτόχρονα ουδείς αντιδρούσε και στο ορατό ενδεχόμενο να μπει ένα νεοναζιστικό κόμμα στη βουλή σαν να μιλάμε για κάτι απόλυτα φυσιολογικό. Ήταν μια πολύ έξυπνη τακτική που οδήγησε τελικά τους ναζιστές στη βουλή, καθώς βρέθηκαν αρκετά κάφροι κωλο-νεοέλληνες για να τους ψηφίσουν !

Όσο για το "ποτάμι", με μια πρώτη εκτίμηση μπορώ να πω ότι ένα τέτοιο κόμμα θα είναι χρήσιμο για τη Ν.Δ. αφού σε αυτό μπορεί να βρει στο μέλλον έναν μετριοπαθή κυβερνητικό εταίρο, καθώς το ΠΑΣΟΚ καταρρέει ολοσχερώς…Επιπλέον μπορεί κάλλιστα να κόψει ψήφους από ένα μετριοπαθές κομμάτι του μεγάλου της κυβερνητικού αντιπάλου ΣΥΡΙΖΑ, από τη ΔΗ.ΜΑΡ ή ακόμα και να μαζέψει σε ένα καθεστωτικό κόμμα ψήφους φιλελεύθερων ομοϊδεατών μας  (ενός γενικά ανερχόμενου πολιτικού ρεύματος στη χώρα μας) που δεν πρόκειται θα πάνε στη Ν.Δ. του Σαμαρά. Άλλωστε ο ίδιος ο Σταύρος Θεοδωράκης ανήκε στο περιβάλλον Σημίτη και ξεκίνησε τηλεοπτικά από την Πασοκική ΕΡΤ της εποχής, πριν βρεθεί στο MEGA, και έτσι ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να παραστήσει τον αντισυστημικό...