Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

Η ρωσόδουλη κυβέρνηση ξεπουλάει το λιμάνι Θεσσαλονίοκης και απαλλάσσει Σαββίδη από φόρους !



Από την πρώτη στιγμή που έφτασε να διεκδικεί τη διακυβέρνηση της χώρας ο ΣΥΡΙΖΑ- μαζί με τους φασίστες ΑΝ.ΕΛ.-είχαμε προειδοποιήσει, εδώ από τα «αιρετικά», πως πρόκειται  για μια αδίστακτη δράκα ρωσόδουλων που είναι ικανοί να κάνουν και το μεγαλύτεροι κακό στη χώρα προκειμένου να υπηρετήσουν τα σχέδια των Ρώσων αλλά και Κινέζων αφεντικών τους !


Είχαμε δε τονίσει εδώ και πολλά χρόνια (και σε ανύποπτο χρόνο πριν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ) ότι υπάρχει ένα σχέδιο οικονομικής αποικιοποίησης της χώρας μας από τον Ρωσοκινέζικο άξονα που τον πρεσβεύουν και τον υπηρετούν και πολιτικές δυνάμεις μέσα στη χώρα μας.
Ας σταθούμε λοιπόν σε αυτό το θέμα, πλην των άλλων παραμέτρων της τυχοδιωκτικής ρωσοδουλείας τους (εξωτερική πολιτική, προβοκάτσιες με διαπραγματεύσεις και δημοψήφισμα και λαθρομετανάστευση) που έχουμε εξηγήσει και παλιότερα που αποσκοπούσαν και αποσκοπούν.

Τα κατεξοχήν στοιχεία αυτής της ιδιότυπης οικονομικής αποικιοποιήσης της Ελλάδας είναι η COSCO και ο Ιβάν Σαββίδης. Η μεν COSCO πήρε κοψοχρονιά και το υπόλοιπο λιμάνι του Πειραιά (το άλλο μισό τους το είχε δώσει ο άλλος πράκτορας της Ρωσίας Καραμανλής ο νεώτερος) και ετοιμάζεται να κάνει το λιμάνι και την Ελλάδα διαμετακομιστικό κόμβο απ’όπου θα γίνεται Κινέζικο λαθρεμπόριο προς την Ευρώπη !

Ο δε Σαββίδης, ο πιστός άνθρωπος του Πούτιν, πήρε κοψοχρονιά ΠΑΟΚ και ΣΕΚΑΠ επί Σαμαρά και επί Τσίπρα ξενοδοχεία και τουριστική γη και τώρα λοιπόν γίνεται και το «μεγάλο κόλπο»  Και το μεγάλο κόλπο δεν είναι άλλο από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης !

Έτσι λοιπόν βλέπουμε µια νέα πρωτοβουλία της κυβέρνησης Τσίπρα σχετικά µε την προώθηση θετικών ρυθµίσεων απαλλαγής από σειρά φορολογικών μέτρα που αφορούν την επένδυση στη Βόρεια Ελλάδα (λιμάνι Θεσσαλονίκης) στην οποία εµπλέκεται εταιρεία συµφερόντων ποιου άλλου ; Του αγαπημένου ολιγάρχη της κυβέρνησης Ιβάν Σαββίδη !   
     
Ο λόγος για το νοµοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας για την αναθεώρηση της συµφωνίας µεταβίβασης του Οργανισµού Λιµένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) που ψηφίστηκε την περασμένη εβδοµάδα στη βουλή µε τις κυβερνητικές ψήφους των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ. ΕΛ. Η Συμφωνία αυτή αφορά συµφωνία µεταξύ του ελληνικού ∆ηµοσίου και του ξένου κοινοπρακτικού σχήµατος, όπου κυριαρχεί βέβαια εταιρεία συμφερόντων Σαββίδη, που απέκτησε τη διαχείριση του λιµανιού της Θεσσαλονίκης µέχρι το 2051 !
Στην πραγματικότητα πρόκειται για µια  σύµβαση εις βάρος του ελληνικού ∆ηµοσίου, µε τον Ιβάν Σαββίδη να εµφανίζεται άκρως ωφεληµένος από τις κυβερνητικές επιταγές και απαιτήσεις. Τέτοιες συμβάσεις εις βάρος του δημοσίου έχουμε άλλωστε δει και στο παρελθόν και μάλιστα υπέρ ανατολικής προέλευσης ολιγαρχών όπως πχ. Κόκκαλης, Μπόμπολας και Γερμανός.

Το νοµοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας για την αναθεώρηση της συµφωνίας µεταβίβασης του ΟΛΘ ψηφίστηκε από τη Βουλή στις 22 Φεβρουαρίου 2018 και ας δούμε πιο αναλυτικά το μέγεθος του σκανδάλου...Με τον νόµο αυτόν απαλλάσσεται, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Αρθρου 11 της συµφωνίας, η ακίνητη περιουσία η οποία µεταβιβάζεται για πώληση στον ΟΛΘ από την επιβολή ΕΝΦΙΑ, καθώς και κάθε άλλου φόρου ή τέλους που σχετίζεται µε την ακίνητη περιουσία.

Και φυσικά μιλάμε για σκάνδαλο διότι µε τη συµφωνία αυτή µεταβιβάζεται στον ιδιώτη ακίνητη περιουσία συνολικής έκτασης 12.047,20 τ.µ. εντελώς αφορολόγητα ! Δηλαδή οι πρώην «αγωνιστές», αντικαπιταλιστές, αντιμνημονιακοί της αριστεράς ξεπουλούν τεράστια ακίνητη περιουσία του ελληνικού λαού και τα ιδιωτικά συμφέροντα, που την αποκτούν δεν θα πληρώνουν κυριολεκτικά ούτε ένα ευρώ φόρο !

Και όλα αυτά βέβαια τη στιγμή που η «πρώτη φορά αριστερά», ειδικά για χρέη από ΕΝΦΙΑ, κατάσχει λογαριασμούς και σπίτια και δείχνει το πιο κυνικό της πρόσωπο. Να τους χαίρονται λοιπόν αυτοί που τους ψήφισαν και όσοι είναι κανονικοί αριστεροί και οι υπόλοιποι που απλά «είδαν φως και μπήκαν» (που είναι και η πλειοψηφία)…

Και μην νομίζετε βέβαια ότι θα βρούμε και ιδιαίτερες αντιδράσεις από πολλούς αντιπολιτευόμενους στη χώρα σε τέτοια ζητήματα που αφορούν ανατολικούς ολιγάρχες και αυτό δεν είναι μόνο τωρινό φαινόμενο, αλλά συμβαίνει εδώ και δεκαετίες. 

Το θέμα περνάει στα ψιλά και του νεοδημοκρατικού τύπου, αφού ο Μητσοτάκης δεν τολμάει να συγκρουστεί ανοιχτά με τους υποχθόνιους ρωσόδουλους Καραμανλικούς μέσα στο κόμμα του. Η δήθεν αντισυστημική Χρυσή Αυγή δεν βγάζει άχνα, αφού όλοι οι φασίστες είναι στην εποχή μας και ρωσόδουλοι. Το ίδιο φυσικά και ο Λεβέντης που, για όσους δεν το ξέρουν, χρωστάει την είσοδό του στη βουλή στον Ιβάν Σαββίδη...

Οι χειρότεροι όλων είναι όμως το και καλά αντικαπιταλιστικό ΚΚΕ ! Το βρώμικο ΚΚΕ είναι η "μήτρα" κάθε ρωσόδουλου κόμματος και όταν πρόκειται για επενδύσεις ρωσοκινέζικες και των ανθρώπων τους είτε δεν βγάζει άχνα και απέχει από τις ψηφοφορίες στη βουλή, είτε κατηγορεί γενικά και αόριστα τον καπιταλισμό για να μην τα βάλει με τους συγκεκριμένους ολιγάρχες !

Πορνοστάρ παίκτρια του "Power of love" ; ;

Διαβάστε στην ενότητα "Life style"...Αποκλειστικό: Υπήρξε πορνοστάρ στη sirina παίκτρια του τηλεριάλιτι "Power of love" ή μιλάμε για μεγάλη ομοιότητα και σύμπτωση ; ;  Η απάντηση μόνο στα "αιρετικά"...



https://taairetika.blogspot.gr/p/blog-page_23.html

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

Καρναβάλια της Μεσσηνίας (αφιέρωμα)....Γιατί αποκλείστηκε η ΑΕΚ ;

Δείτε στην ενότητα "Μεσσηνία" ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στα πρόσφατα και επιτυχημένα καρναβάλια Καλαμάτας και Μεσσήνης...



http://taairetika.blogspot.gr/p/blog-page_1.html



Και στην ενότητα "αθλητικά" την ανάλυση του γιατί αποκλείστηκε η ΑΕΚ και γιατί το Ελληνικό ποδόσφαιρο παίρνει στην Ευρώπη αυτό που του αξίζει !

http://taairetika.blogspot.gr/p/a-2.html

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Εθνικά μέτωπα, "λαϊκό θυμικό" και "μεγαλοϊδεατισμός"...



Τα πολλαπλά μέτωπα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής είναι και πάλι γεγονός για την Ελλάδα και πράγματι μπορούμε να πούμε καθαρά πως πλέον "τα σύννεφα πυκνώνουν", χωρίς φυσικά να καταφεύγουμε και στη δημοφιλή θεωρία πως υπάρχει ένα ενωμένο διεθνές μέτωπο εναντίον εμάς των...κατατρεγμένων. Άλλωστε  το κάθε ζήτημα είναι εντελώς ξεχωριστό.

Έχουμε λοιπόν Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, Μακεδονικό, ακόμα και ζητήματα με την Αλβανία και είναι όλα ζητήματα σύνθετα και μπλεγμένα και υπό έναν μάλλον τοξικό διεθνή γεωπολιτικό παράγοντα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως τα ζητήματα αυτά είναι και άλυτα και πως δεν χωράει η γλώσσα της διπλωματίας, αλλά μόνο τα νταηλίκια και τα όπλα…

Αν τώρα ρωτήσεις τον μέσο Έλληνα τι φταίει και έρχονται οι διεθνείς καρπαζιές η μία μετά την άλλη, η μεγάλη πλειοψηφία θα σου πει περίπου πως «εμείς η ταπεινήκαι κατατρεγμένη Ελλάδα, παντού και πάντα υποχωρούμε και έτσι οι ξένοι που μας επιβουλεύονται μας ποδοπατούν…αλλά με τέτοιους προδότες πολιτικούς, τι να περιμένεις…» κλπ.
Και όμως- μιας και που πολύ πρόσφατα είχαμε και μια αδιανόητη επιστροφή στο…ένδοξο 1992 και στα εθνολαϊκίστικα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό- εμείς (και πολύ λίγοι άλλοι στη χώρα) τονίζουμε πως η ρίζα του κακού στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής είναι πολύ διαφορετική από αυτό που πιστεύει η μάζα.                                     

Το ζήτημα μας δεν είναι δηλαδή κάποιου είδους ανεξήγητη  υποχωρητικότητα ή υποτέλεια απέναντι στους γείτονες και τις δυτικές δυνάμεις (σε αυτές συνήθως επικεντρώνεται το μένος του όχλου και σχεδόν ποτέ στη Ρωσία), αλλά κάτι πιο κοντά στο αντίθετο και όχι μόνο αυτό και το εξηγώ…

Το πρόβλημα είναι κυρίως ότι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας γίνεται σε μεγάλο βαθμό στη βάση ενός ειδιότυπου Κυπατζίδικου μεγαλοϊδεατισμού- κατάλοιπο παλαιών εποχών και αιώνων- δραπέτευσης από την πραγματικότητα (που είναι ένα αθεράπευτο εθνικό κουσούρι), αλλά και πάντα με το φόβο του όχλου και του πολιτικού κόστους από ένα κοινό που θέτει πάντα από μαξιμαλιστικές έως πολύ ακραίες θέσεις στα εθνικά ζητήματα και συνήθως βαφτίζει οτιδήποτε άλλο ως προδοτικό...

Μάλιστα αυτού του είδους η εξωτερική πολιτική και ο τρόπος σκέψης της Ελληνικής λαϊκής μάζας είναι τόσο εξεζητημένες που σχεδόν κανένας άλλος λαός δεν κατανοεί (πλην ίσως κάποιων ορθόδοξων όπως οι Σέρβοι και κάποιοι Ρώσοι που παραδοσιακά κουβαλούν παρόμοιο σκοταδισμό και μεγαλοϊδεατισμό). Δεν είναι τυχαίο που πολλοί λένε πχ. "δεν μας καταλαβαίνουν οι ξένοι στο Μακεδονικό". Πως δηλαδή  να καταλάβουν οι ξένοι στο2018 κάποιον που έχει σήμα κατατεθέν τον ανορθολογισμό και πολιτεύεται με πολιτικούς και ιστορικούς όρους του 18ου αιώνα και ακόμα πιο πίσω ;                                                   
To ζήτημα είναι λοιπόν ότι, από το 1922 και μετά που πέθανε στην πράξη και η μεγάλη ιδέα, αυτές οι μαξιμαλιστικές πολιτικές φέρνουν συνήθως στην Ελλάδα από χαμένες ευκαιρίες έως εθνικές ήττες και καταστροφές και έπειτα παλεύουμε για το λιγότερο κακό και τελικά-αρνούμενοι να κάνουμε αυτοκριτική- ρίχνουμε όλη την ευθύνη στις ξένες δυνάμεις…

Πριν όμως πάμε στα πρόσφατα φλέγοντα πρόσφατα ζητήματα, αξίζει να θυμηθούμε για παράδειγμα τι καταστροφές έφεραν οι μαξιμαλιστικές και μεγαλοϊδεατικές πολιτικές το 1922 με τη Μικρασιατική καταστροφή, αλλά και το 1974 στην Κύπρο. Και ας αποθεώνει ακόμα το ιδεολογικοπολιτικό καθεστώς πχ. Ελευθέριους Βενιζέλους και Μακάριους (που δεν πρέπει και να μηδενίζονται από τον ιστορικό, αλλά να χρεώνονται και τις ήττες και τα λάθη τους). Ακόμα και πιο παλιά δε- πριν το τραγικό τέλος της μεγάλης ιδέας- θυμίζω πως πληρώσαμε ακριβά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897...

Όσο για τα πιο πρόσφατα, έχουμε αναλύσει πολλές φορές πως σήμερα τιμωρείται ο τυχοδιωκτισμός και η ξεροκεφαλιά μας στο Μακεδονικό και πως τώρα πάμε απλά να κάνουμε έναν διπλωματικό συμβιβασμό για να αποφύγουμε την οριστική ήττα. Και όμως ακόμα και σήμερα η πλειοψηφία των Ελλήνων παραμένει στη σκληρή γραμμή στο Μακεδονικό, κόντρα και στον διεθνή παράγοντα, πιστεύοντας ότι «θα χτυπήσουμε το κεφάλι μας στον τοίχο και θα σπάσει ο τοίχος» !

Στα δε Ίμια αυτό που συμβαίνει είναι ότι η περιοχή «γκριζαρίστηκε» προσωρινά από το επεισόδιο του 1996 και με τη δική μας συμφωνία, ώστε να αποφευχθεί η σύρραξη. Αυτό βέβαια συνέβη προσωρινά μέχρι να διευθετηθεί το ζήτημα, γι’ αυτό και συμφωνήσαμε να μην πηγαίνουν μέχρι τότε εκεί ούτε Έλληνες ούτε Τούρκοι εωσότου δοθεί μια λύση. Όπως καταλαβαίνετε αυτή τη συμφωνία δεν την τηρούμε μέχρι σήμερα ούτε εμείς, ούτε οι Τούρκοι, γι’αυτό και έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο και φυσικά το θέμα παραμένει ακόμα σε εκκρεμότητα …

Και όμως ενώ θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας να έχει λύσει αυτό το θέμα είτε διπλωματικά, είτε στα διεθνή δικαστήρια (όπου είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθούμε γιατί είναι καθαρά δικά μας), δεν το θέλει κανένας πολιτικός και κανένα κόμμα στη χώρα μας. Φοβούμενοι κυρίως το πολιτικό κόστος προτιμούν να στρουθοκαμηλίζουν και να λένε «Τα Ίμια είναι Ελληνικά και δεν διαπραγματευόμαστε καθόλου το ζήτημα» και να συνεχίζονται εκεί πέρα οι εκατέρωθεν προκλήσεις και επικίνδυνα παιχνίδια. Το αποτέλεσμα ; Οι Τούρκοι από γκρίζα ζώνη που θεωρούσαν μέχρι τώρα επισήμως τις βραχονησίδες, πλέον λένε πως είναι Τουρκικά και εγκαθιστούν και φυλάκιο απέναντί τους ! Έρχεται δηλαδή νέα ήττα…

Για να μη μιλήσουμε και για την εντελως Κυπατζίδικη πολιτική του να δίνουμε άσυλο ως Ελλάδα σε Τούρκους πραξικοπηματίες ή Κούρδους καταζητούμενους πρόσφυγες...Αυτό και αν θεωρείται εθνικό ταμπού και θέμα "εθνικής αξιοπρέπειας", αφού πρέπει να μπούμε στη μύτη του "σουλτάνου" Ερντογάν για να νιώσουμε σπουδαίοι...


Όσο για το Κυπριακό και τα περιβόητα κοιτάσματα του νησιού, τι να πούμε τώρα ; Αν είχε γίνει αποδεκτό το 2004 το σχέδιο Άναν (εκεί βέβαια φταίνε μόνο οι Κύπριοι πολιτικοί και ο λαός και όχι εμείς) ή αν δεν έφευγε η Ελλάδα (των Τσίπρα-Κοτζιά) από τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία για το Κυπριακό, τώρα το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο θα το εκμεταλλευόταν ένα ενιαίο Κυπριακό κράτος και όλα θα ήταν καλά. Τώρα όμως θα πρέπει να ξεμπλέξουν με την Τούρκικη επιθετικότητα και τον γνωστό Ταγίπ και με τον διφορούμενο επί του θέματος διεθνή παράγοντα που κρατά στάση "Πόντιου Πιλάτου" ! Οπότε καλά ξεμπερδέματα...

Εν κατακλείδι, όσο δεν παίρνουμε χαμπάρι ότι η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με όρους και ιδεολογήματα 18ου και 19ου αιώνα, ούτε με το θυμικό του λαού και τον φόβο για το πολιτικό κόστος (και δραπετεύοντας έτσι από την πραγματικότητα), θα συνεχιστεί το ίδιο βιολί με εντάσεις, εθνικές, ήττες, άλυτα προβλήματα και έχθρες με γειτονικά κράτη.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Τα ιδιότυπα λουκάνικα της Τριφυλίας !....Η κατάσταση του Βρεττού και η σέξι οδηγός...

Διαβάστε στην ενότητα "Ελληνική παράδοση" τη συνταγή και την προέλευση των ιδιότυπων λουκάνικων από την Τριφυλλία Μεσσηνίας !




http://taairetika.blogspot.gr/p/blog-page_8.html


Ποια η κατάσταση της υγείας του τραγουδιστή Ηλία Βρεττού και ποια είναι η σεξοβόμβα οδηγός...

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Στο νοσοκομείο με αφόρητους πόνους ο Βρεττός !....Ξεκίνησε η τουριστικη΄περίοδος στην Πελοπόννησο

Διαβάστε στην ενότητα "Life style"...Ποια η κατάσταση του τραγουδιστή  Ηλία Βρεττού που ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα και νοσηλεύεται στο νοσοκομείο...




http://taairetika.blogspot.gr/p/blog-page_23.html

Πελοπόννησος: Από Γερμανία άνοιξε η φετινή τουριστική περίοδος. Ρεπορτάζ και φώτο από αεροδρόμιο της Καλαμάτας...







Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Μέγιστη ντροπή με το πανεπιστήμιο Πελοποννήσου !....Σχεδόν στα ίσια ΑΕΚ και Ντιναμό Κιέβου !

Διαβάστε στην ενότητα "Μεσσηνία" ένα καυστικό άρθρο για τη μεγάλη ντροπή με τα νοσηρά μυαλά που αναγορεύουν τον Πούτιν σε επίσημο διδάκτορα του πανεπιστημίου Πελοποννήσου !












http://taairetika.blogspot.gr/p/blog-page_1.html

Και στην ενότητα "αθλητικά" η ανάλυσή μας για το τελικό 1-1 της ΑΕΚ με την Ντιναμό Κιέβου και η εκτίμησή μας για τις πιθανότητες πρόκρισης...

http://taairetika.blogspot.gr/p/a-2.html

Παρασκευή, 16 Φεβρουαρίου 2018

Υπόθεση Novartis: Πιο σκοτεινή απ’όσο φαίνεται !



Για την ουσία της υπόθεσης Novartis δεν μπορούμε να πούμε και πολλά αφού είναι και μυστηριώδης, αλλά και βρώμικη αφού εκεί μοιάζει να έχει βάλλει το χεράκι του ο κόκκινος καγκεμπιτισμός  (ΣΥΡΙΖΑ) με εργαλεία του μέσα στο κράτος, όπως αυτή η γνωστή- και διορισμένη από αυτούς- εισαγγελέας διαφθοράς Τουλουπάκη.

Και μπορεί ποτέ να μην βρωμάει αριστερός δάκτυλος σε μια υπόθεση με κουκουλοφόρους μάρτυρες (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αθωώνουμε ντε φάκτο τους κατηγορουμένους) και τον βασικότερο μάρτυρα και κατηγορούμενο να τους διαψεύσει ; Εξάλλου πολλά κακά ξέρουμε να έχουν ο Σαμαράς, ο Άδωνης, ο Βενιζέλος και ο Λοβέρδος αλλά για κλέφτες και μιζαδόρους δεν τους είχαμε, ούτε είχαν δώσει ποτέ τέτοια δείγματα.

Αλλά αυτό ας το αφήσουμε αφού εδώ δεν είμαστε ούτε FBI, ούτε ανακριτές, ούτε δικαστές για να αποφανθούμε ποιοι από αυτούς είναι αθώοι και ποιοι ένοχοι και τι έχουν διαπράξει. Ας αφήσουμε την  αλήθεια να λάμψει από μόνη της, όποια και αν είναι αυτή, χωρίς να παραβλέπουμε και ότι αυτή η “Novartis” το συνηθίζει καταφεύγει σε τέτοιες μεθόδους και σε άλλες χώρες που δραστηριοποιείται…

Αυτό όμως που μας βάζει γερά σε υποψίες για τη φύση του σκανδάλου είναι άλλο. Ότι δηλαδή στη δικογραφία δεν υπάρχουν πουθενά ούτε το όνομα του Καραμανλή, ούτε κανενός Καραμανλικού στελέχους της Ν.Δ. ! Μπορεί να πιστέψει κανένας ότι αυτοί ήταν παράδειγμα εντιμότητας και όλοι οι άλλοι Νεοδημοκράτες και Πασόκοι που αναφέρονται (που είναι κυρίως δυτικόφιλης και σχετικά εκσυγχρονιστικών τάσεων) απατεώνες ;

Εδώ λοιπόν πρέπει να συμβαίνει το εξής: Είτε την υπόθεση έβγαλαν στην επιφάνεια οι Συριζαίοι και εξαίρεσαν από τη δικογραφία τους…κολλητούς τους ρωσόδουλους κρατιστές Καραμανλικούς, είτε απλά Συριζαίοι και Καραμανλικοί έστησαν μαζί τη δουλειά ! Και αυτό ανεξάρτητα αν το σκάνδαλο είναι πραγματικό και αν όλοι ή μέρος των κατηγορουμένων είναι στην πραγματικότητα ένοχοι ή αθώοι.

Οι πιο ενημερωμένοι και ψαγμένοι άλλωστε γνωρίζουν για την ιδιότυπη πολιτική συμμαχία Καραμανλικών με αριστερούς, αφού αυτοί στην πραγματικότητα ταυτίζονται σε ρωσοδουλία και κρατισμό ! Αλλά ας εξηγήσουμε πως λειτουργεί όλο αυτό εδώ και χρόνια...

Από την περασμένη δεκαετία (εποχή παντοκρατορίας ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.) υπήρχε μια «βιομηχανία» που έβγαζε στην επιφάνεια ορισμένα υπαρκτά ή ανύπαρκτα σκάνδαλα κατά στελεχών των δύο κομμάτων. Αυτά λοιπόν τα σκάνδαλα έβγαιναν στην πραγματικότητα από διακομματική συμφωνία του ρψσόφιλου ηγετικού πυρήνα αυτών των κομμάτων, συν την- σχετικά ανίσχυρη τότε σε εκλογικά ποσοστά- αριστερά και είχαν συνήθως στόχο την πολιτική εξόντωση ή διασυρμό δυτικόφιλων και γενικά εκσυγχρονιστικών στελεχών μέσα στα δύο κόμματα.


Ο πιστός άνθρωπος της Ρωσίας λοιπόν Καραμανλής  «διέπρεψε» από την πλευρά του σε τέτοιες μεθόδους την εποχή που ήταν αρχηγός της Ν.Δ. (1997-2010) και έτσι με υπόγειες  διακομματικές συμφωνίες εξόντωνε ή διέσυρε και ανεπιθύμητα στελέχη του ίδιου του κόμματός του, γι’αυτό και συνήθως δεν τους κάλυπτε πολιτικά όταν ξεσπούσαν τα σκάνδαλα…

Το μόνο που έχει αλλάξει σήμερα είναι ότι οι μεν Καραμανλικοί δεν έχουν το πάνω χέρι στη Νέα Δημοκρατία, αλλά παραμένουν το ίδιο επιθετικοί και βρώμικοι, ενώ από την άλλη είναι στην εξουσία οι καλοί τους φίλοι αριστεροί (μάστορες φυσικά στην προβοκάτσια και τη ραδιουργία) με τους οποίους είπαμε ότι ταυτίζονται αρκετά και για ποιους λόγους…Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτό αφού οι Καραμανλικοί (που είναι ουσιαστικοί ένας μεταστατικός καρκίνος μέσα στη Ν.Δ.) έχουν και διαφορές με την πολιτική Μητσοτακών- Σαμαρικών διότι δεν τους θεωρούν όσο φιλοαριστερούς (ουσιαστικά δηλαδή φιλοσυριζέους) και ρωσόφιλους θα έπρεπε !

Να λοιπόν γιατί λέμε ότι και στο θέμα Novartis  υπάρχει είτε συνεργασία αριστερών-Καραμανλικών για την εξόντωση συγκεκριμένων μη αρεστών στελεχών από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, είτε- στην καλύτερη περίπτωση- κάλυψη των Καραμανλικών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και πιστεύουμε πως, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οι μελλοντικές εξελίξεις στο θέμα θα μας δικαιώσουν για άλλη μια φορά.

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Μακεδονική «σαλάτα» και εθνικοί μύθοι


Είναι προφανές ότι ζούμε μια εποχή εθνικιστικής και μισαλλόδοξης υστερίας και η επιστροφή στο...ένδοξο 1992 με τα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία μας το επιβεβαίωσαν για τα καλά. 

Όμως επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, υπάρχει και η μειοψηφία της εποχής μας που αντιστάθηκε σε όλα αυτά και μάλιστα σιγά, σιγά άρχισαν να ανοίγουν και μερικά στόματα και να μιλούν ή να γράφουν για την πραγματική φύση του Μακεδονικού ζητήματος και την ιστορική του διαδρομή. Τελευταία ακούστηκαν λοιπόν έστω και μισές αλήθειες από αυτές που δεν θέλει να ακούει το Ελληνικό κράτος και όλοι οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης στη χώρα μας !

Εφόσον λοιπόν το Μακεδονικό-Σκοπιανό μας προέκυψε και πάλι ως μέγιστο εθνικό ζήτημα- και ο καθένας βγαίνει ξανά και προπαγανδίζει το μακρύ και το κοντό του- αξίζει τον κόπο να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή, προσπαθώντας να εξηγήσουμε πως ακριβώς εμφανίστηκε ξαφνικά, εν έτη 1991, στα σύνορά μας ένα κράτος με το συνταγματικό όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και γιατί αντιμετωπίστηκε με τέτοια εχθρότητα από Ελληνικής πλευράς


1ο ΜΕΡΟΣ (ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ έως ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ)


Ξεκινώντας από τα της αρχαιότητας είναι προφανές ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ιστορικά η ελληνικότητα της πόλης-κράτους που ονομαζόταν Μακεδονία και η Ελληνική ταυτότητα των κατοίκων της. Και αυτό δεν αλλάζει παρότι η σταδιακή επέκτασή της περιοχής εισήγαγε στην επικράτειά της και κάποιους ξένους πληθυσμούς όπως Ιλλυριοί (οι σημερινοί Αλβανοί), Παίονες και Θράκες.

Ποτέ ωστόσο δεν υπήρξε στην περιοχή, ούτε χώρα Μακεδονία, ούτε Μακεδονικό έθνος όπως τα αντιλαμβανόμαστε σήμερα και συνεπώς καμία χώρα - ούτε και η Ελλάδα-δεν μπορεί να έχει σήμερα  σαν αποκλειστικότητα (ένα ιδιότυπο copy right) το όνομα «Μακεδονία» και τον προσδιορισμό «Μακεδόνες, με δεδομένες τις πληθυσμιακές και γεωπολιτικές μεταβολές που σημειώθηκαν στην περιοχή αργότερα.

Δεν είναι δηλαδή λιγότερο Μακεδόνες κάποιοι λαοί που ήρθαν στην περιοχή αργότερα και ζουν σε αυτήν επί πολλούς αιώνες, όπως πχ. δεν θεωρούνται λιγότερο Κύπριοι οι Τουρκοκύπριοι από τους Ελληνοκύπριους. Aν ο προσδιορισμός εξαρτιόταν μόνο από την αρχαία ή πρωταρχική ιστορία μιας περιοχής, τότε και τους Έλληνες Θρακιώτες δεν θα έπρεπε να τους λέμε έτσι αφού δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους Θράκες που ήταν μια ξένη ανατολίτικη φυλή. Και όμως τους λέμε…

Όσο για τα σύνορα της αρχαίας Μακεδονίας, σημειώνουμε καταρχήν πως εκείνη την εποχή τα σύνορα δεν ορίζονταν, όπως γίνεται σήμερα, από διεθνείς συμβάσεις, χάρτες και οργανισμούς. Αυτό που συνέβαινε τότε είναι ότι τα σύνορα άλλαζαν -και μάλιστα πολύ τακτικά- είτε από πολέμους, είτε από ειρηνικές μετακινήσεις πληθυσμών και άρα τα σύνορα όριζαν ουσιαστικά οι πληθυσμιακές ομάδες από μόνες τους.

Έτσι μπορούμε να δούμε ότι τα σύνορα της αρχαίας Μακεδονίας ξεκίνησαν από τον πέμπτο αιώνα πχ. μόνο με τον σημερινό νομό Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής και καταλήγουν έναν αιώνα μετά να συμπεριλαμβάνουν όλη τη σημερινή Ελληνική Μακεδονία, όλη τη Θράκη, όλη τη σημερινή ΠΓΔΜ (δηλ. την παλιά Παιονία), αλλά και ένα κομμάτι της Ηπείρου. Δεν συμπεριλαμβάνουμε φυσικά στα σύνορα της αρχαίας Μακεδονίας  τις υπερπόντιες αποικίες που έφτασαν, επί Μ.Αλέξανδρου, μέχρι τα βάθη της Ασίας.Είναι σαν να λέμε πχ. άλλο η Γαλλία και άλλο οι μακρινές αποικίες της…

Δεν υφίσταται επομένως το επιχείρημα που επικαλούνται πολλοί ότι η σημερινή ΠΓΔΜ δεν ήταν μέρος της αρχαίας Μακεδονίας, διότι ήταν κατά μεγάλα διαστήματα, έστω και σε αυτά τα αχαρτογράφητα σύνορα της εποχής και έστω και ως κομμάτι μιας αρχαιοελληνικής περιοχής.

Όμως μετά το τέλος της αρχαιοελληνικής εποχής η Μακεδονία γνώρισε μια σειρά από κατακτητές- αυτοκρατορίες, όπως η Ρωμαϊκή, η Βυζαντινή, η Βουλγάρικη, η Σερβική και η Οθωμανική και κατοικήθηκε σε αυτό το διάστημα από μια πανσπερμία λαών, γι’αυτό και αναφερόταν ιστορικά και η μεταφορική έκφραση «Μακεδονίτικη σαλάτα». Ανάμεσα σε αυτούς και οι Σλάβοι που εγκαθίστανται συνεχώς στην περιοχή μετά τον έκτο αιώνα μ.χ., προερχόμενοι από την ανατολική εσχατιά της Ευρώπης (σημερινή Ρωσία και Ουκρανία).

Πάντως σε όλο αυτό το διάστημα τα σύνορα της περιοχής συνέχισαν να είναι ουσιαστικά αχαρτογράφητα και να μεταβάλλονται συνεχώς, ανάλογα με τις πληθυσμιακές μετακινήσεις και της επαρχίες που όριζε η κάθε αυτοκρατορία που την είχε υπό κυριαρχία…

Τα σύνορα της σύγχρονης Μακεδονίας, που μας ενδιαφέρουν περισσότερο, έχουν τις ρίζες τους στα σύνορα που είχαν διαμορφωθεί κατά τον τελευταίο αιώνα της Οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή και αυτά ορίστηκαν και επίσημα το 1913 όταν κατέρρευσε η Οθωμανική αυτοκρατορία και η Μακεδονία μοιράστηκε ,με τους βαλκανικούς πολέμους, ανάμεσα στα σύγχρονα Βαλκανικά κράτη (Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία).

Αλλά για να κατανοήσουμε το «Σκοπιανό» ζήτημα θα πρέπει να δούμε τι συνέβαινε στο σύνολο της τουρκοκρατούμενης Μακεδονίας κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Ο συνολικός πληθυσμός της περιοχής ήταν τότε ένα πολυφυλετικό  μείγμα Σλαβοβούλγαρων (που είχαν γίνει πλέον η πλειοψηφία στην περιοχή), Τούρκων, Ελλήνων, Εβραίων, Βλάχων, Αλβανών και άλλων. Εθνικές ταυτότητες, όπως της ξέρουμε σήμερα, δεν υπήρχαν τότε στη Μακεδονία παρά μόνο φυλετικοί προσδιορισμοί που συνήθως εξαρτιόνταν από τη γλώσσα και τη θρησκεία.

Αυτό που άρχισε να αλλάζει γύρω στη δεκαετία του 1870 είναι ότι κατά πρώτον φτιάχτηκε η Βουλγάρικη εξαρχία (εκκλησία) Μακεδονίας που προσπάθησε να προσεταιριστεί όλον τον Σλαβόφωνο πληθυσμό της περιοχής, με απώτερο στόχο την προπαγάνδα και έπειτα την κατάκτηση της Μακεδονίας από τη Βουλγαρία. Τελικά η Βουλγάρικη εξαρχία ενέγραψε την πλειοψηφία του Σλαβόφωνου πληθυσμού στις τάξεις της, ωστόσο υπήρχε και ένα κομμάτι τους που ανήκε στο Ελληνικό (Οικουμενικό)  πατριαρχείο. Λίγο αργότερα όμως(1878)- με την κατάρρευση της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου- είχε ναυαγήσει η πρώτη προσπάθεια κατάκτησης σημαντικού μέρους της Μακεδονίας από τη Βουλγαρία.

Ωστόσο την ίδια εποχή οι Σλάβοι της δυτικής Μακεδονίας (σε μερικές περιοχές της σημερινής Ελληνικής Μακεδονίας) και βόρειας Μακεδονίας (σημερινή ΠΓΔΜ) άρχισαν να ασπάζονται σοσιαλιστικές ιδέες και λόγω αυτής της πολιτικής συγκυρίας, άρχισαν να διαχωρίζονται από τους Βουλγαρίζοντες της ανατολικής Μακεδονίας και να αυτοπροσδιορίζονται ως μόνο «Μακεδόνες» (Μακεντόντσι στη γλώσσα τους), αν και αυτό φυσικά δεν μπορούσε ακόμα να θεωρηθεί μια διαμορφωμένη εθνική ταυτότητα.

Στα τέλη του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε στη Βουλγαρία και από Βουλγαρίζοντες της Μακεδονίας η οργάνωση «EMEO» που ως αρχικό στόχο είχε την εκδίωξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από την περιοχή και την ανακήρυξη ενός αυτόνομου ή και ανεξάρτητου πολυφυλετικού Μακεδονικού κράτους. 

Η οργάνωση αποτελείτο από δύο ρεύματα, τους Βερχοβιστές που ήταν υπέρ της μελλοντικής ένωσης αυτού του κράτους με τη Βουλγαρία και τους Τσεντραλιστές που την απέρριπταν και σκόπευαν σε μόνιμη αυτονομία της περιοχής (και πιθανότατα σε ιδιότυπη ομοσπονδία με άλλα Βαλκανικά κράτη). Το αρχικό ρεύμα που επικράτησε ήταν οι Βερχοβιστές, οπότε και η οργάνωση είχε ως στόχο, μετά την ανεξαρτησία που σκόπευαν να κατακτήσουν, τη μελλοντική ένωση της Μακεδονίας με τη Βουλγαρία.

Ωστόσο τα δεδομένα άρχισαν να αλλάζουν όταν στην οργάνωση αυτή άρχισαν να προσχωρούν και οι μη Βουλγαρίζοντες Σλάβοι (αυτοί με τον επίμαχο Μακεδονικό προσδιορισμό) που μπορεί να ήταν και Εξαρχικοί, αλλά και Πατριαρχικοί. Έτσι η γραμμή της ΕΜΕΟ αλλάζει υπέρ των τσεντραλιστών και σκοπεύει σε αυτόνομο ή ανεξάρτητο Μακεδονικό κράτος, απορρίπτοντας την ένωση με τη Βουλγαρία αλλά και την εξάρτηση από οποιοδήποτε άλλο γειτονικό κράτος και με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες» (παρότι τα περισσότερα από τα μέλη της δεν απέρριπταν και τη Βουλγαρική τους συνείδηση).


Έτσι φτάνουμε στο καλοκαίρι του έτους 1903 οπότε και ξεσπάει- κατά βάση από Σλάβους χωρικούς που υπέφεραν από τον Οθωμανικό ζυγό- το επονομαζόμενο κίνημα του Ίλιντεν (δηλ. προφήτη Ηλία) με στόχο την εκδίωξη των Οθωμανών και τη δημιουργία αυτόνομου Μακεδονικού κράτους.                                                                                                  
Αυτή την ένοπλη εξέγερση στήριξε τότε το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού Μακεδονικού πληθυσμού (και οι εξαρχικοί και οι πατριαρχικοί και πολλοί μη Σλαβόφωνοι). Ωστόσο τελικά θα αποτύχει- κυρίως διότι δεν ήταν καλά οργανωμένη- και έτσι οι Τούρκοι θα την καταπνίξουν σχετικά γρήγορα στο αίμα. Τα επόμενα χρόνια μάλιστα Τσεντραλιστές (αυτονομιστές) και Βερχοβιστές (Βουλγαρίζοντες)  συγκρούστηκαν πολεμικά μεταξύ τους, λόγω ακριβώς των διαφορετικών τελικών στόχων που είχαν…

Κάπως έτσι το Σλαβομακεδόνικο αυτονομιστικό κίνημα ηττήθηκε στρατιωτικά, αν και όχι και στη συνείδηση μεγάλου μέρους αυτού του πληθυσμού, όπως θα δούμε αργότερα. Γι’αυτό και για πολλούς το κίνημα του Ίλιντεν αποτελεί το ξεκίνημα μιας ιδιότυπης Σλαβο-Μακεδόνικης εθνογέννεσης και γι’αυτό στην ΠΓΔΜ είναι σήμερα η σημαντικότερη εθνική επέτειος. Ήδη μάλιστα από τις αρχές του εικοστού αιώνα Σλαβόφωνοι μετανάστες από τη Μακεδονία στις ΗΠΑ και αλλού είχαν δημιουργήσει ιδιότυπες Μακεδονικές οργανώσεις αποδήμων.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι αν τότε η εξέγερση του Ίλιντεν είχε πετύχει το στόχο της, είναι πολύ πιθανό σήμερα να υπήρχε ένα ανεξάρτητο Μακεδονικό κράτος με Σλαβικό πλειοψηφικό πληθυσμό και αυτό είναι κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν στην Ελλάδα ! 


2ο ΜΕΡΟΣ (ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ)


Πάντως μετά την αποτυχία του  Ίλιντεν ήταν κυρίως Ελλάδα και Βουλγαρία (και όλοι μαζί κατά των Οθωμανών) αυτές οι χώρες που είχαν να «μονομαχήσουν» για την κατάκτηση της Μακεδονίας. Αυτό και έγινε με αποκορύφωμα τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 που έφεραν τα εξής αποτελέσματα:

Το μεγαλύτερο κομμάτι της σύγχρονης Μακεδονίας (51 %) πέρασε στη νικήτρια Ελλάδα και ένα πολύ μικρότερο στην ηττημένη Βουλγαρία. Ωστόσο το δεύτερο μεγαλύτερο κομμάτι της Μακεδονίας (περίπου 38 %) πέρασε- φυσικά με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας- στη σύμμαχό μας  στον πόλεμο Σερβία, ενώ άλλες πολύ μικρές Μακεδονικές λωρίδες διατήρησαν η Σερβία και η Αλβανία. Αυτό λοιπόν το σημαντικό κομμάτι της Μακεδονίας που παραχώρησε τότε η Ελλάδα στη σύμμαχό Σερβία δεν είναι άλλο από τη σημερινή ΠΓΔΜ ! Ο πληθυσμός ήταν κυρίως Σλαβομακεδονικός (Μακεντόντσι)- και με μια σημαντική Αλβανική μειονότητα- και με διαθέσεις αυτοδιάθεσης ή αυτονομίας μετά το Ίλιντεν.

Βλέπουμε λοιπόν ότι πολλοί δικοί μας  προπαγανδιστές και ιστορικοί ψεύδονται όταν λένε ότι η συγκεκριμένη περιοχή δεν είναι Μακεδονικό έδαφος και επομένως σήμερα δεν πρέπει να έχει τη λέξη «Μακεδονία» στο όνομά της. Διότι όχι μόνο είναι το 30 % του σύγχρονου Μακεδονικού εδάφους, αλλά παραχωρήθηκε σε μια άλλη χώρα (Σερβία) από την ίδια την Ελλάδα !

Λίγο αργότερα δημιουργήθηκε λοιπόν το βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων (που αργότερα μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβία και που περιλάμβανε και τη σημερινή ΠΓΔΜ), αλλά κύλησε προπολεμικά στον αυταρχισμό και στη βίαιη αφομοίωση όλων των εθνοτήτων της στη βάση της Σερβικής κυριαρχίας. Έτσι και η Σερβική καταστολή και βίαιη αφομοίωση στράφηκε και επάνω στους Σλαβομακεδόνες που ζούσαν σε αυτήν την περιοχή  και αυτό τους ενίσχυσε κατά κάποιον τρόπο και τις διαθέσεις αυτοδιάθεσης και μια υπό δημιουργία Μακεδονική εθνική ταυτότητα.

Αλλά τον «πονοκέφαλο» των πολλών χιλιάδων Σλαβόφωνων με τάσεις αυτοδιάθεσης είχε να αντιμετωπίσει και η Ελλάδα στο δικό της κομμάτι της Μακεδονίας η οποία ακολούθησε και αυτή τις πρακτικές της καταστολής και βίαιης αφομοίωσης (Ελληνοποίησης), όπως και η Σερβία.
Η θέση της Σταλινικής Κομιντέρν (κομμουνιστικής διεθνούς) περί ανεξάρτητου ενωμένου Μακεδονικού κράτους, όπως εκφράστηκε το 1933, ενίσχυσε κι’άλλο τις διαθέσεις αυτοδιάθεσης των Σλαβομακεδόνων σε Σερβία και Ελλάδα.

Έτσι και το δικό μας ΚΚΕ τάχθηκε αρχικά και αυτό υπέρ ενός ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους ! Λίγο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το ΚΚΕ άλλαξε αυτή τη θέση, βλέποντας πως ήταν μια ανθελληνική θέση που είχε μεγάλο κόστος για αυτούς. Άλλωστε η Ελλάδα δεν είχε καμία διάθεση να παραδώσει αλλού εδάφη που πρόσφατα είχε κερδίσει.  Αυτή τη φορά έλεγαν αόριστα πως «το ΚΚΕ θα δώσει στον καταπιεσμένο Σλαβο-Μακεδονικό λαό την αυτοδιάθεση και τα δικαιώματα που τόσο επιθυμεί»

Έτσι δεν ήταν περίεργο που κατά τον εμφύλιο πόλεμο η μεγάλη πλειοψηφία των Σλαβόφωνων της Ελληνικής Μακεδονίας (οι περισσότεροι των οποίων πολέμησαν πάντως με συνέπεια και κατά των ναζί) στήριξε τους κομμουνιστές, σε σημείο που κάποια στιγμή έφτασε ακόμα και το 60 % του λεγόμενου «Δημοκρατικού Στρατού» να αποτελείται από Σλαβομακεδόνες ! Η καταστολή που είχαν υποστεί από το Ελληνικό κράτος τα προηγούμενα χρόνια τους οδήγησε στην αγκαλιά των κομμουνιστών για να πάρουν τα δικαιώματα και την αυτοδιάθεση που ήθελαν….

Η οριστική ήττα των αριστερών στον εμφύλιο θα οδηγήσεις τελικά τους περισσότερους Σλαβόφωνους της Μακεδονίας οριστικά εκτός Ελλάδας και εδώ παρέμεινε τελικά μια μειοψηφία αυτών που σήμερα, στην πλειοψηφία τους, είναι ενταγμένοι στο Ελληνικό έθνος…

Στη Γιουγκοσλαβία ωστόσο οι εξελίξεις, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ήταν τελείως διαφορετικές αφού η εξουσία πέρασε σε σοσιαλιστές-κομμουνιστές υπό τον Τίτο. Αυτός αναγνώρισε τη συγκεκριμένη Μακεδονική επαρχία ως ομόσπονδη δημοκρατία με το όνομα «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» και έδωσε στους κατοίκους της περιοχής τα περισσότερα από τα δικαιώματα αυτοδιάθεσης που ζητούσαν. Για τον λόγο αυτό και δεν εκδηλώθηκε, μέχρι τον θάνατο του Τίτο, κάποιο εθνικοανεξαρτησιακό κίνημα στην περιοχή.


Ο θάνατος του Τίτο το 1981 θα αναπαράγει ωστόσο εθνικοανεξαρτησιακές ιδέες ανάμεσα στους Σλαβομακεδόνες κατοίκους της Γιουγκοσλαβίας, όπως άλλωστε και στις άλλες ομόσπονδες δημοκρατίες της χώρας, και ο Σέρβικος εθνικισμός του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (1987) θα τις ενθαρρύνει ακόμα περισσότερο. Τον Γιουγκοσλαβικό εμφύλιο που ξεκίνησε το 1991 θα ακολουθήσει ένα «βελούδινο» διαζύγιο αυτής της «ομόσπονδης δημοκρατίας της Μακεδονίας» με τη Γιουγκοσλαβία, καθώς η πρώτη δεν συγκρούστηκε ποτέ ανοιχτά με το καθεστώς Μιλόσεβιτς. 

Έτσι τον Σεπτέμβρη του 1991 γίνεται δημοψήφισμα και η πρόταση της ανεξαρτησίας της χώρας από τη Γιουγκοσλαβία κερδίζει με ποσοστό 65 % !
Αυτό το νέο κράτος ήταν ένα γεωγραφικό κομμάτι της Μακεδονίας, με κυρίως Σλάβικο- και δευτερευόντως Αλβανικό- πληθυσμό και είχε διαμορφώσει, λόγω των γεωπολιτικών και ιστορικών συγκυριών, σε μεγάλο βαθμό μια Μακεδονική εθνική ταυτότητα, άρα και εθνικότητα. Η γλώσσα τους είναι πολύ κοντά στη Βουλγαρική, και με λίγα Σερβικά στοιχεία, και αναγνωρίστηκε τελικά, από γλωσσολόγους και διεθνείς οργανισμούς, μετά την ανεξαρτησία τους ως ξεχωριστή «Μακεδονική» γλώσσα.   
                         
Ωστόσο στην προσπάθεια τους να ενισχύσουν την- μέχρι τότε σχετικά εύθραυστη- εθνική συνείδηση των κατοίκων τους φάνηκαν «μπουνταλάδες» και άρχισαν- κυρίως από ένα σημείο και μετά- να προπαγανδίζουν καταγωγή από τους αρχαίους Μακεδονες, Μεγαλέξανδρους κλπ. και χτίζοντας έτσι τον εθνικό τους μύθο, μέσω της αρχαιοπληξίας…

Γυρνώντας στα προ της ανεξαρτησίας, η εντελώς ηλίθια και κοντόφθαλμη Ελληνική διπλωματία πιάνεται στον ύπνο, αδυνατώντας να καταλάβει αυτό που όλη η Ευρώπη έβλεπε, πως δηλαδή η Γιουγκοσλαβία οδεύει προς διάλυση και πως μπορεί να προκύψει ένα τέτοιο ζήτημα στη γειτονιά μας. Δεν το αντιλήφθηκαν μάλιστα ούτε καν όταν το 1991  ξεκίνησε ο Γιουγκοσλαβικός εμφύλιος ! 

Έτσι λοιπόν όταν στα τέλη του 1991 εμφανίζεται στα δικά μας σύνορα  ένα νέο κράτος με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας»- και με αρχική σημαία τον ήλιο της Βεργίνας-  έρχεται «κεραμίδα στο κεφάλι» όλου του πολιτικού, και όχι μόνο,κόσμου και όλοι γνωρίζουμε τις αντιδράσεις πανικού και διπλωματικού εξτρεμισμού που ακολούθησαν και που τα απόνερά τους τα ζούμε μέχρι και σήμερα…

ΣΥΝΟΨΗ

Τώρα η εχθρότητα και ο φόβος με την οποία το αντιμετώπισε η Ελλάδα την ύπαρξη αυτού του κράτους οφείλεται στο εξής: Χαλούσε τους εθνικούς μύθους που καλλιεργήθηκαν, μετά την ενσωμάτωση της Ελληνικής Μακεδονίας στη χώρα μας, πως υπάρχει μόνο μία Μακεδονία και μόνο Ελληνική και διαχρονικά Ελληνική και ακόμα πως οι σύγχρονοι Μακεδόνες μπορούν να είναι μόνο Έλληνες και τίποτε άλλο. 

Ελάχιστοι ακόμα και σήμερα τολμούν να πουν την αλήθεια στον Ελληνικό λαό πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και να εξηγήσουν ορθολογικά το ζήτημα. Ακόμα περισσότερο (και πιο ακατανόητα) τρέμουν να πουν την αλήθεια πως ο σημερινός πληθυσμός της Ελληνικής Μακεδονίας διαμορφώθηκε ως αμιγώς Ελληνικός λόγω των ανταλλαγών πληθυσμών και της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 και πως σήμερα αποτελείται κατά περίπου 70 % από αυτόν τον «νέο πληθυσμό» των προσφύγων . 

Ήταν δηλαδή κάποτε και αυτός ένα σύμμικτος πληθυσμός, όπως τον παρέλαβε το Ελληνικό κράτος το 1913. Ποιο όμως το κακό, αν πούμε κάποτε αυτές της αλήθειες σήμερα και γιατί θεωρούνται κάτι τόσο τρομερό ; Μήπως θα μας ζητήσει κανένας να απολογηθούμε που πήραμε πριν έναν αιώνα την Ελληνική Μακεδονία ; H μήπως θα έρθει κανένας Σκοπιανο-Βουλγάρικος εισβολέας να μας την πάρει πίσω ;

Αστείο και να το σκεφτόμαστε, αλλά και επικίνδυνο να το προπαγανδίζουμε στον Ελληνικό πληθυσμό της Βόρειας Ελλάδας που έχει-από τις μνήμες των προγόνων του- την αίσθηση του τι σημαίνει εθνοκαθάρσεις, προσφυγιά και ανταλλαγές πληθυσμών, οπότε και μεγάλη ευαισθησία σε αυτό.


ΠΗΓΕΣhttps://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(ancient_kingdom)#/media/File:Expansion_of_Macedon_(English).svg

https://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_(region)

https://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia_in_the_Middle_Ages

http://www.lithoksou.net/p/oi-apografes-toy-xilmi-pasa-1988

http://www.lithoksou.net/p/2-i-epanastasi-toy-ilinten

https://en.wikipedia.org/wiki/Ilinden%E2%80%93Preobrazhenie_Uprising

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85_(1913)

https://en.wikipedia.org/wiki/Republic_of_Macedonia

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%AF%CE%B1

http://www.lithoksou.net/p/kke-yperaspizetai-tin-ethniki-makedoniki-meionotita-keimeno-toy-rizospasti-toy-1932-2008

http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9078.html

https://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2013/07/blog-post.html

https://istorikesselides.wordpress.com/2010/08/16/%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4-%CF%83-%CE%B5/

https://en.wikipedia.org/wiki/Macedonian_language