Συνολικές προβολές σελίδας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εθνικά θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 11 Αυγούστου 2017

Εθνικοθρησκευτική φαιδρότητα στη χρεοκοπημένη Ελλάδα !


Όταν η «πρώτη φορά αριστερά» του Τσιπράκου αποφάσισε να συνεργαστεί με τους ΑΝ.ΕΛ. του φασίστα Καμμένου, περίμενε κανένας ότι ο θα τολμούσε- όπως λένε οι…αριστερές διακηρύξεις τους- να συγκρουστεί πουθενά με την εκκλησία ή με τον ελληνικό εθνικισμό και σωβινισμό ;

Πόσο μάλλον όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανάγκη και τον αντιδυτικό ρωσόφιλο Ιερώνυμο,αλλά και την εκκλησία και το ποίμνιο της και πρέπει να τους κάνει τα κέφια. Στην πραγματικότητα ο ακροαριστερός ρωσόδουλος Τσίπρας κάνει ότι έκαναν και οι αδίστακτοι κομμουνιστές Πούτιν και Μιλόσεβιτς, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τον εθνικισμό και την εκκλησία προκειμένου να γοητεύσουν τις μάζες και να ενώσουν τον λαό υπέρ τους.

Έτσι παρατηρούμε μια «πρώτη φορά αριστερά»- με υπουργό εξωτερικών τον εθνικοσοσιαλιστή Κοτζιά- που στοχοποιεί γειτονικές χώρες και επιδιώκει τεταμένες σχέσεις με αυτές, (χωρίς βέβαια και οι γείτονες μας να είναι πάντα αθώοι) και εθνικές μειονότητες και συχνά με την παραμικρή ή και με ανύπαρκτες αφορμές. Σε αυτή την ιστορία έχουν μεγάλη ευθύνη και η αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ που ρίχνουν «νερό στο μύλο» των Τσιπροκοτζιάδων και καλλιεργούν τη μισαλλοδοξία στους Έλληνες.

Επίσης παρατηρούμε φαινόμενα όπως ο αρχιεπίσκοπος να καθαιρεί ουσιαστικά έναν υπουργό παιδείας (Φίλης) και να νουθετεί την κυβέρνηση, διότι αυτός ο αφελής τάχθηκε υπέρ μεταρρυθμίσεων για μια πιο κοσμική παιδεία ! Ακόμα βλέπουμε μια κυβέρνηση να κάνει φοροαπαλλαγές στην εκκλησία και στο Άγιο Όρος,  τη στιγμή που ο Έλληνας φορολογούμενος, όπως είναι γνωστό, στενάζει…

Για να μην τα πολυλογούμε λοιπόν, ο Τσίπρας, ο Καμμένος και η παρέα τους έχουν στήσει ένα εθνικιστικό, ξενοφοβικό και ημι-θεοκρατικό αριστερό καθεστώς (!!), χωρίς καμία δόση υπερβολής…Επειδή όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝ.ΕΛ. πρέπει να ικανοποιούν και το πολύ στενό ιδεολογικό τους ακροατήριο, παίζεται το εξής στημένο παιχνίδι: Βγαίνει που και που κανένας Συριζαίος και πετάει κανένα αντιεθνικιστικό ή αντιεκκλησιαστικό πυροτέχνημα (όπως τώρα ο Βούτσης), προσπαθόντας και να ξεπλυθεί για τη συνεργασία τους με ακροδεξιούς.  

Μάλιστα πολύ πρόσφατα το υπουργείο παιδείας- με αυτόν τον απίθανο Γαβρόγλου- κατάργησε έναν απαρχαιωμένο νόμο (και μάλιστα μόνο για το δημοτικό) που προέβλεπε έπαρση σημαίας και εθνικό ύμνο καθημερινά στα σχολεία. Κάτι τέτοιο όμως δεν εφαρμοζόταν εδώ και πολλές δεκαετίες, παρά μόνο σε εθνικές επετείους, άρα επρόκειτο για ένα καλοστημένο δήθεν αντιεθνικιστικό πυροτέχνημα.                             

 Ακόμα χειρότερα παίχτηκε ένα στημένο παιχνίδι με τον ΣΥΡΙΖΑ να νομοθετεί υποτίθεται για να καταργήσει την προσευχή στα δημοτικά και τον πρόεδρο της δημοκρατίας Παυλόπουλο να παρεμβαίνει και να ακυρώνει τον νόμο ως αντισυνταγματικό ! Εδώ δηλαδή μοιράστηκαν οι ρόλοι, στον Τσίπρα του εκσυγχρονιστής αντιθεοκρατικού και στον Παυλόπουλο που φυλάει τα ιερά και τα όσια της φυλής και τον ακυρώνει !

Μετά λοιπόν από όλα αυτά, βγαίνουν οι ΑΝ.ΕΛ. του Καμμένου και διαμαρτύρονται και αποστασιοποιούνται από αυτούς τους…αριστερούληδες συγκυβερνόντες που αμφισβητούν το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Αποστασιοποιούνται αλλά, όλως τυχαίως, ποτέ δεν έρχονται σε ρήξη !

Την ίδια στιγμή η Νέα Δημοκρατία, του κατά τ’άλλα φιλελεύθερου Μητσοτάκη, αντί να καταγγείλει αυτό το στημένο λαϊκίστικο δίπολο (όπως μόνο το "Ποτάμι" του Θεοδωράκη κάνει και πολύ σωστά), προσπαθεί να ικανοποιήσει και αυτή μια μεγάλη μερίδα του δικού της κοινού και  επενδύει και αυτή σε πατριδοκαπηλία και θρησκοληψία…

Εμείς λέμε ότι άλλα αυτά, στη χρεοκοπημένη Ελλάδα του 2017, είναι δείγμα φαιδρότητας και τυχοδιωκτισμού και παραπλάνησης του κόσμου και μόνο. Ως πραγματικοί φιλελεύθεροι τασσόμαστε δε υπέρ ενός καθαρά δυτικού κοσμικού κράτους. Και αν- λόγω των Ελληνικών ιδιαιτεροτήτων- ο χωρισμός εκκλησίας και κράτους είναι μια δύσκολη υπόθεση, θέλουμε οπωσδήποτε οι ρόλοι κράτους και εκκλησίας να είναι απολύτως διακριτοί και να προστατεύεται πλήρως η ανεξιθρησκία και τα πιστεύω και του τελευταίου πολίτη.

Είμαστε δε υπέρ της μετριοπάθειας και της real politic στα διεθνή και εθνικά ζητήματα και όχι υπέρ της καλλιέργειας των εθνικών παθών και της μισαλλοδοξίας στις μάζες. Αυτά μας δίδαξαν και πραγματικοί φιλελεύθεροι ηγέτες όπως ο Ρόναλντ Ρέιγκαν, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Τουργκούτ Οζάλ και άλλοι.

Στην Ελλάδα όμως αυτά τα πράγματα δεν είναι αυτονόητα ,γι'αυτό και είμαστε ακόμα ένα νευρωτικό εθνοκεντρικό κράτος με νοοτροπία περιούσιου και μια ιδιότυπη ημι-θεοκρατία μέσα στην Ευρώπη ! Τα δε κόμματα συνήθως ποντάρουν στο λαϊκό αίσθημα την πατριδοκαπηλία και τη θρησκοκαπηλία για να συσπειρώνουν υπέρ τους μια μεγάλη μερίδα του κοινού (και τα τελευταία χρόνια ακόμα χειρότερα..).

Και φυσικά το παράδοξο είναι ότι εκεί ποντάρουν στην πραγματικότητα και οι αριστεροί, ενώ την ίδια στιγμή κάποιοι ανόητοι δεξιοί και ακροδεξιοί τους κατηγορούν ότι και καλά δεν είναι αρκετά εθνικόφρωνες και σκληροί στα εθνικά θέματα (στην πραγματικότητα βέβαια είναι ρωσόδουλοι...), έχουν στόχο να διαλύσουν τη θρησκεία, την οικογένεια κλπ....

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016

Για τουρισμό ο Ομπάμα…κατώτατος ο Παυλόπουλος !


Τι μπορεί να πει κανείς για τη σημερινή επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα, το λόγο που γίνεται, αλλά και το κλίμα "μπανανίας" που επικρατεί στη χώρα ;

Να ασχοληθώ με τους διάφορους έξαλλους  κομμουνιστές και λοιπούς αριστεριστές που διαδηλώνουν και τους βλαχοδημάρχους που τον κήρυξαν ανεπιθύμητο, δίνοντας την εικόνα μιας νευρωτικής χώρας ιθαγενών ;Είναι φυσικά οι ίδιοι που πριν λίγο καιρό καλοδέχθηκαν τον φασίστα δολοφόνο Πούτιν, οπότε απαξιώ παντελώς…
Να πω επίσης ότι οι σημερινοί κυβερνώντες που καλοδέχονται τον Ομπάμα στη χώρα είναι οι ίδιοι που μέχρι σχετικά πρόσφατα διαδήλωναν έξω από την Αμερικάνικη πρεσβεία και φώναζαν «φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» ;

Αυτό μπορούμε να το πούμε, ωστόσο δεν έχουν αλλάξει στάση γιατί αγάπησαν την Αμερική ή έστω γιατί έχουν γίνει πιο μετριοπαθής. Το κάνουν γιατί στην πραγματικότητα ο Ομπάμα τους είναι χρήσιμος ως ένα αντιευρωπαϊκό εργαλείο που θέτει στην Ευρώπη-αυτός και μια ολόκληρη στρατιά ανθρώπων του- ζητήματα όπως πχ. το χρέος και η λιτότητα και συνήθως με κούφια αντιευρωπαϊκά και αντιγερμανικά λόγια. Ο Ομπάμα λοιπόν και όλοι οι λαλίστατοι δικοί του δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, άλλοι Αμεριακανοί πολιτικοί κλπ. επίσης δεν αγάπησαν την Ελλάδα και τις γελοίες κυβερνήσεις της (αφού στην πολιτική άλλωστε δεν υπάρχουν αγάπες και συναισθήματα) και απλά παριστάνουν πως ενδιαφέρονται γι’αυτήν λόγω αντιευρωπαϊκής ατζέντας.
Επρόκειτο στην πραγματικότητα για μια προεδρία που ακολούθησε μια ύπουλη γραμμή κατά της Ε.Ε. και σε σύμπλευση με τη Ρωσία, αν και αυτό δεν το έκανε τόσο κυνικά και σε ανοιχτή συμμαχία όπως θέλει να το κάνει ο Τραμπ.

Αλλά ας το αφήσουμε αυτό και ας δούμε ποιο το νόημα της σημερινής επίσκεψης του Αμερικανού προέδρου σε μια χώρα και μια πρωτεύουσα που έχει γίνει «αστακός» για να τον υποδεχθεί με ασφάλεια, λόγω των διάφορων παρανοϊκών αριστερών που δρουν εδώ και την έχουν δυσφημίσει όσο δεν πάει. Νομίζω σχεδόν κανένα , δεδομένου ότι ο κύριος Ομπάμα σε δύο μήνες μας αποχαιρετάει !
Όσο δηλαδή και αν θέσει τώρα θέμα χρέους ακόμα και στην επικείμενη επίσκεψή του στη Γερμανία -και εξυπηρετήσει αυτή τη νέα προβοκάτσια που ετοιμάζει ο Τσίπρας κατά της Ε.Ε.- λίγο θα τον λάβουν υπόψην τους ο Σοϊμπλε και τα υπόλοιπα μεγάλα κεφάλια  της Ε.Ε , εφόσον αποτελεί ήδη παρελθόν. Και δεν είναι μόνο παρελθόν, αλλά σε λίγο έρχεται και ένας Τραμπ που ανήκει σε άλλο κόμμα και αναμένεται να κινηθεί σε αχαρτογράφητα νερά οπότε είναι άγνωστες και οι προθέσεις του.

Αυτός μπορεί είτε να συνεχίσει την πολιτική Ομπάμα και να θέσει αυτό το θέμα, όπως και άλλα, δήθεν γιατί ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, είτε να παραπέμψει την Ελλάδα στις διαθέσεις του Πούτιν (γνωρίζοντας ότι πλέον η Ελλάδα ανήκει στο μαλακό υπογάστριο της Ρώσικης φασιστικής υπερδύναμης), είτε και να μην ενδιαφερθεί και να παραπέμψει το θέμα καθαρά στην Ε.Ε. και τη Μέρκελ.
Γι’αυτό λοιπόν και καταλήγω ότι η σημερινή επίσκεψη Ομπάμα γίνεται περισσότερο για τουριστικούς λόγους και απλά ικανοποιείται η (με κάποιον  διπλωματικό τρόπο που τον έπεισε τελικά να μας επισκεφθεί) μια επιθυμία του Τσίπρα και της καταρρέουσας κυβέρνησής του που πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα του ανεβάσει τις μετοχές και εντός των τειχών, αλλά και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο που το χρειάζεται πολύ (μόνο για κακό και προβοκατόρικα βέβαια, όπως έχω ξαναπεί…)

Κρατάω για το τέλος (και για να γελάσουμε, είτε και να ξεράσουμε) μερικά από τα λεγόμενα του ηθικά κατώτατου ΠτΔ Παυλόπουλου προς τον Ομπάμα για «εθνικά μας θέματα». Αυτά τα θέματα που έθεσε λοιπόν, και με τον τρόπου που τα έθεσε, όχι μόνο  καλό δεν κάνουν στη χώρα μας αλλά τη δυσφημίζουν κιόλας ή και βάζουμε και εθνικά αυτογκόλ !
        
 1) Υπονόησε πως η γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας (δεν την κατονόμασε καν αφού δεν ήξερε πως να την αποκαλέσει !) θέλει αυτό το όνομα διότι έχει επεκτατικές διαθέσεις εναντίον μας (αλυτρωτισμός) !!
Εδώ χωρίς πολλά σχόλια αφού όταν ένα κράτος έντεκα εκατομμυρίων ανθρώπων λέει σε έναν ξένο ηγέτη υπερδύναμης πως κινδυνεύει από ένα κράτος ενάμιση εκατομμυρίου, η γελοιότητα περισσεύει !

2)    Έθεσε μόνος του θέμα συνθήκης της Λωζάνης, τη στιγμή που οι Τούρκοι ποτέ δεν το έχουν θέσει επίσημα, παρά μόνο εξαντλείται σε κάτι ιστορικές αναφορές του Ερντογάν σε ομιλίες του για λαϊκή κατανάλωση (και που συχνά διαστρεβλώνονται από τους γελοίους ΄Ελληνες δημοσιογράφους) !
Αυτό και αν ήταν βλακώδες και εθνικό αυτογκόλ !

3)    Κατηγόρησε τους Τουρκοκύπριους και την Τουρκία πως δεν δέχονται τη διζωνική ομοσπονδία ως λύση στο κυπριακό, τη στιγμή που το 2004 οι Τουρκοκύπριοι δέχθηκαν με δημοψήφισμα το διζονικό σχέδιο Ανάν και οι Ελληνοκύπριοι το απέρριψαν εμφατικά ! Εδώ δηλαδή είναι καθαρά απάτη και δημαγωγία…

Ο δε Ομπάμα τον κοίταζε με ένα ύφος μεταξύ συμπάθειας και λύπησης, σαν να λέει «τι μου λέει τώρα αυτός ο κυριούλης» ; Από την άλλη ο φαιδρότατος Τσίπρας και πάλι δεν εδέησε να βάλει γραβάτα (αυτό έλειπε..), ενώ κατά τη διάρκεια της συνάντησης με Ομπάμα καθόταν στη θέση του αραχτός λες και είναι σε καμιά καφετέρια !

 Πάντως η επίσκεψή του πλανητάρχη θα διαρκέσει όλη την ημέρα και το show γραφικότητας θα συνεχιστεί στην πιο ελαφριά χώρα του κόσμου όπου, ως γνωστόν, δεν πλήττουμε ποτέ !



Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2016

Οι…αγαπημένες μας απειλές !


Πήρε φωτιά το διαδίκτυο το τελευταίο διήμερο με τίτλους  με τίτλους όπως «ο Ερντογάν μας απειλεί», «θέτει θέμα συνόρων», «αμφισβητεί τα σύνορα», έως και ότι ετοιμάζεται για πόλεμο ακούσαμε και γενικώς δημοσιογράφοι, blogers και λοιποί ανακάλυψαν «φλέγον εθνικό θέμα» και έδωσαν τα ρέστα τους για μια ακόμη φορά... Τι είχε συμβεί ;

Απλά ο Ερντογάν  έκανε κάποιες δηλώσεις για λαϊκή κατανάλωση, οι οποίες στόχο είχαν στην πραγματικότητα να αποδημήσουν τον Κεμάλ και τον Κεμαλισμό,και όπου χαρακτήρισε μη συμφέρον για την Τουρκία το μοίρασμα των συνόρων που επέφερε η συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Επρόκειτο για μια ιστορική άποψη και αναφορά που καθόλου δεν συνοδεύτηκε από δηλώσεις για επαναχάραξη και αλλαγές συνόρων στο μέλλον. Μήπως παρόμοιες δηλώσεις δεν γίνονται κατά καιρούς στην Ελλάδα για Ίμβρο και Τένεδο, για τη βόρεια Ήπειρο και το πόσο μας αδίκησαν οι κακοί σύμμαχοι κλπ ;
Προς τι λοιπόν αυτός ο πανικός και η υπερβολή ;

Πέρα από τους καθαρά πολιτικούς λόγους σκοπιμότητας (που είναι σαφώς υπαρκτοί) που έχουν να κάνουν με τη φιλορωσική αντι-Ερντογάν γραμμή του Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, θα έλεγα ότι στην πραγματικότητα το Ελληνικό έθνος και κράτος από τη γέννησή τους τρέφονται από εθνικούς εχθρούς και κινδύνους. Αν και αυτοί οι κίνδυνοι δεν είναι πάντα παράλογοι, όπου δεν υπάρχουν τους ανακαλύπτουμε και από μόνοι μας ! 
Ο δε Ελληνικός λαός πάντα πείθεται για την ύπαρξή τους γιατί μέσα σε αυτά τα 200 χρόνια ανεξαρτησίας έχει ζήσει στο πετσί του πολέμους, καταστροφές και πολιτικές αστάθειες και δύσκολα μπορεί να κρίνει ποιος έφταιγε για αυτές. Πάντα πιστεύει και πείθεται πως έφταιγαν οι άλλοι και ποτέ εμείς και θαρρεί κανείς πως αν δεν υπήρχαν αυτοί οι εχθροί δύσκολα θα επιβιώναμε και ως έθνος, αφού ίσως να χάναμε πολλά από τα ερείσματα μας για επιβίωση και αυτοεπιβεβαίωση !
Υπερβολικό; Μπορεί ναι , μπορεί και όχι…

Έτσι και στη σημερινή εποχή του ίντερνετ, των trolls, των «ψεκασμένων» , της Χρυσής Αυγής και λοιπών ο Έλληνας κάλλιστα έχει πειστεί πως κινδυνεύει  από Τούρκους, «Σκοπιανούς», Αλβανούς, Κοσοβάρους, αλλά και από τους «άτιμους» Αμερικάνους και Εβραίους συμμάχους τους που και καλά είναι έτοιμοι στην πρώτη ευκαιρία να βοηθήσουν όλους αυτούς για να μας κατασπαράξουν !!  Και όλα αυτά αν και από ιδρύσεώς του το Ελληνικό κράτος δεν έχει χάσει ούτε σπιθαμή συνόρων και αντίθετα επεκτάθηκε πολλές φορές πάνω από το αρχικό του μέγεθος !

Συνοψίζοντας θα λέγαμε κατά πρώτον πως ειδικά σήμερα ζούμε σε μια εποχή πατριδολαγνείας και εθνολαγνείας όπου πολιτικοί, κόσμος και ΜΜΕ τρέφονται και αυτοεπιβεβαιώνονται  μέσα στην κρίση και την παρακμή μας με εθνικά θέματα που και όταν δεν υπάρχουν τα δημιουργούμε από μόνοι μας. Οτιδήποτε μη εθνικά ορθό και αν ακουστεί γίνεται πανικός και στήνονται λαϊκά δικαστήρια εθνικοφρόνων στην πολιτική, στα ΜΜΕ και στα social media, ειδικά αν αυτό αφορά οποιονδήποτε επώνυμο και κάποια δήλωσή του (πχ. Ρέμος πρόσφατα και θυμηθείτε Παντελίδης παλιότερα) και αυτή η τριτοκοσμική κατάσταση δεν λέει να σταματήσει ,αντίθετα δημιουργούνται συνεχώς και νέα εθνικιστικά κόμματα έτοιμα για εθνολαϊκισμό και πατριδοκαπηλεία.

Γενικώς-όχι μόνο τώρα,αλλά και παλιότερα- οτιδήποτε θεωρείται εθνικό θέμα, αντιμετωπίζεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων κατά πρώτον με το δόγμα πως εμείς ως Ελλάδα «πάντα έχουμε δίκιο» και δεύτερον με την εξαφάνιση κάθε μέτρου και κάθε ίχνους ορθολογισμού και αντικειμενικότητας στη σκέψη και στα λεγόμενά μας. Αυτό μας οδηγεί πολλές φορές και σε συμπεριφορές φασίζουσες και ακατανόητες από οποιονδήποτε δεν γνωρίζει την Ελληνική κουλτούρα και νοοτροπία. Οι δε πολιτικοί μας είτε αρνούνται να συγκρουστούν με το λαϊκό αίσθημα φοβούμενοι το πολιτικό κόστος, είτε υποδαυλίζουν αυτές τις νοοτροπίες.

Θυμηθείτε το Μακεδονικό ως την πιο χαρακτηριστική περίπτωση εθνικού θέματος όπου απουσίαζε και απουσιάζει ακόμα κάθε ίχνος ορθολογισμού και μετριοπάθειας. Έτσι και οι πολιτικοί μας δεν θέλησαν να το αγγίξουν τόσα χρόνια, φοβούμενοι –εκτός των καθαρά γεωπολιτικών ζητημάτων που εξυπηρετούν- πως το πολιτικό κόστος θα είναι πολύ μεγάλο.