Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Η απάτη που λέγεται εργατοπατέρες !


Πως σας φάνηκαν άραγε οι πρόσφατες απεργίες των συνδικαλιστών κάθε λογής ; Φρέσκες ; Εμένα πάντως μπαγιάτικες και βαρετές και για τους ίδιους !

Οι φίλοι μας ΓΣΣΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ, θα έπρεπε λοιπόν να μην ονομάζουν απεργίες όλες αυτές τις υποκριτικές και κακόγουστες λαοσυνάξεις, αλλά θεατρικές παραστάσεις και μάλιστα με ελάχιστο κοινό να τις παρακολουθεί και να συμμετέχει. Καθόλου τυχαίο αφού ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αριστεροκρατούνται- και ιδιαίτερα η πρώτη-ενώ το ΠΑΜΕ είναι ουσιαστικά το ΚΚΕ (δηλαδή η μήτρα από όπου γεννήθηκαν πολιτικά οι σημερινοί κυβερνώντες και πολιτικοί απατεώνες)…

Έτσι έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος που να δείχνει και ότι οι αυτοί οι εργατοπατέρες μας απεργούν και αντιστέκονται στην κυβέρνησή, τα μνημόνια και τα μέτρα της και ταυτόχρονα όμως να μην της κάνουν και μεγάλη ζημιά, αφού "το αίμα νερό δεν γίνεται" !

Τι ακριβώς κάνουν λοιπόν οι «αγωνιστές» συνδικαλισταράδες ; Κάνουν τις κινητοποιήσεις τους  ακριβώς τις ίδιες ημέρες που ψηφίζονται τα νέα μέτρα (και όχι πιο πριν για να υπάρχει χρονικό περιθώριο), κάτι που σημαίνει πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τα αποτρέψουν και ούτε έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο σε επτά χρόνια κρίσης και ψήφισης μέτρων !      
                               
Και τι κινητοποιήσεις κάνουν ; Απλά διακόπτουν τη λειτουργία των ΔΕΚΟ, των αεροδρομίων, των πλοίων κλπ. κάτι που, αν μη τι άλλο, δεν τους κάνει δημοφιλείς στις μάζες. Και επειδή ακριβώς οι εργατοπατέρες τη λαϊκή συμπάθεια την έχουν χάσει προ πολλού (αφού πολύ συχνά οι απεργίες γίνονται εμπόδιο στη ζωή του απλού λαού, με τον τρόπο που γίνονται), περιορίζονται σε κάτι πληκτικές συνάξεις στο κέντρο της Αθήνας-και ενίοτε και της Θεσσαλονίκης-με  ελάχιστη συμμετοχή και από τους εργάτες και από τους δημοσίους υπαλλήλους και από κάθε κλάδο (για ιδιωτικούς υπαλλήλους δεν συζητάμε...)   

Επιπλέον αυτές οι απεργίες είναι γνωστό ότι ποτέ δεν αποφασίζονται με δημοκρατικό τρόπο, δηλαδή από συνελεύσεις των σωματείων ή και με δημοκρατική ψηφοφορία εκεί μέσα (δυστυχώς δεν το επιβάλει ούτε η Ελληνική νομοθεσία), γι’αυτό και δεν έχουν ιδιαίτερο νόημα και όφελος.  Γι'αυτο και είναι στην πραγματικότητα πραξικοπηματικές απεργίες που αποφασίζονται στα γραφεία κομμάτων (κυρίως του ΚΚΕ πλέον) και απλά τις υλοποιούν ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και φυσικά τα-επί της ουσίας αντεργατικά-τάγματα του ΠΑΜΕ.  

Το κερασάκι στην τούρτα βάζει η κρατικοφασιστική ΕΣΗΕΑ η οποία επί ΣΥΡΙΖΑ κηρύσσει στάσεις εργασίας πάντα κατά τις ημέρες που ψηφίζονται νέα μέτρα, κάτι που φυσικά διευκολύνει τους κυβερνώντες να τα περάσουν στα μουγκά και χωρίς μεγάλη ενημέρωση !

Αν λοιπόν όλοι αυτοί οι κύριοι ήθελαν να κάνουν πραγματικές απεργίες, -και όχι απεργίες γλειψίματος της κυβέρνησης-τότε κατά πρώτον θα τις οργάνωναν με δημοκρατικό τρόπο και αποφασισμένες μέσα από τα σωματεία. Κατά δεύτερον, αν πραγματικά τους ενδιέφερε να ακυρώσουν κάποια μέτρα ή έστω να ξεσηκώσουν τον κόσμο, θα τους έδιναν-όσο μπορεί να γίνει- έναν χαρακτήρα  πολύ πιο παρατεταμένο χρονικά, με μεγαλύτερη λαϊκή συμμετοχή και σε σημαντικούς κλάδους της παραγωγής (ακόμα και σε δημόσιο και ΔΕΚΟ, παρότι αυτοί γενικά μόνο από τα μεγάλα θύματα της επτάχρονους κρίσης δεν μπορούν να θεωρηθούν), μήπως και έχουν κάποιο καλύτερο αποτέλεσμα.
    
Από όλα αυτά το συμπέρασμα είναι πως ο Ελληνικός λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από αυτούς του κρατικοδίαιτους επαγγελματίες απεργούς και ιδιαίτερα επί των ημερών μια φιλικής σε αυτούς κρατικοφασιστικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. ΟΙ ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ. ότι κάνουν το κάνουν για εκδούλευση προς τους εργαζομένους (ιδιαίτερα τους πιο κακοπληρωμένους), για να συνεχίσουν να καλλιεργούν το μύθο των λαϊκών αγκιτατόρων και λαϊκών αγωνιστών και για να ρίχνουν όσο περισσότερο αντιευρωπαϊκό δηλητήριο μπορούν στους Έλληνες (Εφόσον, με τη ρητορική, τους ρίχνουν την κύρια ευθύνη της κρίσης και της φτώχειας στους δανειστές και απλά χαρακτηρίζουν τις σάπιες Ελληνικές κυβερνήσεις εντολοδόχους των κακών ξένων…)

Τέλος αξίζει να αναφέρουμε ότι το ΠΑΜΕ, ως συνδικαλιστικό όργανο του ΚΚΕ, είναι το πιο βρώμικο όλων αφού συνήθως υπονομεύει ή και διαλύει (και συχνά μάλιστα και σε συνεργασία με την εργοδοσία !) τα πρωτοβάθμια εργατικά σωματεία που δεν ελέγχει απόλυτα. Ορισμένα μάλιστα από αυτά αφού τα καταστρέψει τα μετατρέπει ουσιαστικά σε «σφραγίδα» του.

Έτσι λοιπό μέσω ελεγχόμενων ή μισοδιαλυμένων εργατικών σωματείων, το ΚΚΕ μπορεί να κάνει τη βρώμικη δουλειά του να δίνει δουλειές κυρίως στους δικούς του ανθρώπους και-ακόμα χειρότερα- να επιλέγει και τους εργοδότες της αρεσκείας του και να σαμποτάρει άλλους μη αρεστούς !                   


Δεν υπάρχουν σχόλια: